Ο Ζαχαρίας Μπασιάς είναι ένας καλλιτέχνης που δεν σταματά ποτέ να εξερευνά τα όρια της μουσικής δημιουργίας. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αθήνα, βυθίστηκε στον κόσμο της μουσικής από πολύ μικρή ηλικία, σπουδάζοντας ευρωπαϊκή και βυζαντινή μουσική και αποκτώντας Δίπλωμα Μουσικοδιδασκάλου. Τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συνθέτης και πολυοργανίστας, με σημαντική πορεία σε συγκροτήματα, χορωδίες, μουσικά σύνολα και σε πλήθος live εμφανίσεων. Παράλληλα, δραστηριοποιείται ως ραδιοφωνικός παραγωγός, έχει διοργανώσει μουσικά φεστιβάλ και εκδηλώσεις και έχει στο ενεργητικό του αρκετές προσωπικές κυκλοφορίες με σημαντική απήχηση. Με τραγούδια που μιλούν για τον έρωτα, την καθημερινότητα αλλά και σοβαρά κοινωνικά ζητήματα, ο Ζαχαρίας συνεχίζει ακούραστα να γράφει, να εξελίσσεται και να δημιουργεί, ετοιμάζοντας ήδη έναν νέο δίσκο για το 2026.

Ερωτήσεις Συνέντευξης

Για τα παιδικά χρόνια & τις πρώτες επιρροές

1. Ζαχαρία, ας ξεκινήσουμε από τα πρώτα σου χρόνια. Πώς θυμάσαι την παιδική σου ηλικία στην Αθήνα και τι ήταν αυτό που σε τράβηξε τόσο νωρίς προς τη μουσική;

Απάντηση: Γειά σου Νίκο και σε ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνεις. Όλα ξεκίνησαν από το σπίτι. Μουσική οικογένεια, πιάνο μέσα στο σπίτι, τραγούδια στο ραδιόφωνο κλπ. Επίσης γράφτηκα και σε ωδείο από μικρός. Νομίζω όλα με οδήγησαν αυτόματα στο να ασχοληθώ με την μουσική όταν από πάρα πολύ μικρός καθόμουν στο πιάνο και έπαιζα τις δικές μου μελωδίες πριν καλά καλά αρχίσω να καταλαβαίνω τι κάνω. Στην μουσική μπορούσα να αφοσιωθώ απόλυτα και κάτι μέσα μου μου έλεγε πως η ζωή μου είναι η μουσική. Αυτό συνεχίστηκε, εξελίχθηκε και παρέμεινε για πάντα.

2. Υπήρχε κάποιο συγκεκριμένο άκουσμα ή μια στιγμή που θυμάσαι ότι σε έκανε να πεις «εγώ θέλω να ασχοληθώ με αυτό»;

Απάντηση: Όπως προανέφερα δεν ήταν τόσο συνειδητοποιημένη η απόφαση. Τα περισσότερα μου έβγαιναν αυθόρμητα. Το πρώτο κλικ έγινε όταν ήμουν πολύ μικρός και σε κάποια έντονη συναισθηματικά στιγμή, άρχισα να γράφω σε ποιηματάκι αυτό που ζούσα. Αυτό έγινε χωρίς να έχω στο μυαλό μου ότι θέλω να γράφω στίχους. Μετά τους τραγούδησα με μία δικιά μου μελωδία και είχα το πρώτο μου τραγούδι από το πουθενά. Δηλαδή έγραψα το πρώτο μου τραγούδι χωρίς ακριβώς να το κάνω επίτηδες ή να το έχω προετοιμάσει. Μόλις το ολοκλήρωσα και συνειδητοποίησα το τι έγινε, αμέσως σκέφτηκα ότι είναι κάτι που το έχω μέσα μου και πως με αυτό θέλω να ασχοληθώ. Από εκείνη τη στιγμή και μετά άρχισα να γράφω κι άλλα τραγούδια για διάφορα θέματα.

3. Οι σπουδές σου στην ευρωπαϊκή και βυζαντινή μουσική πόσο σε διαμόρφωσαν ως δημιουργό;

Απάντηση: Οι μουσικές γνώσεις πάντα με ενδιέφεραν και με βοηθούσαν. Ό,τι μάθαινα προσπαθούσα μετά να το χρησιμοποιήσω και πρακτικά στις μουσικές μου δημιουργίες. Ολοκλήρωσα τις σπουδές μου και στην ευρωπαϊκή μουσική και στην βυζαντινή μετά από πολλά χρόνια με πολύ κόπο και πολύ διάβασμα αλλά ποτέ δεν σταματάμε να μαθαίνουμε. Επίσης δεν είναι μόνο οι σπουδές που σου προσφέρουν αλλά και άλλες εμπειρίες. Κάθε άκουσμα, κάθε συζήτηση, κάθε παράσταση, κάθε λάιβ έχει πολλά διδάγματα να μας δώσει. Ενώ έχουν πολλές διαφορές η ευρωπαϊκή με την βυζαντινή μεταξύ τους, έχουν και πολλά κοινά. Νομίζω πως ο συνδυασμός τους με βοήθησε στο να αποκτήσω την δική μου μουσική ταυτότητα και να μπορώ να γράφω τραγούδια με το δικό μου στυλ, παίρνοντας τα πιο όμορφα στοιχεία (κατά την γνώμη μου) από το κάθε είδος και αποτυπώνοντάς τα στα τραγούδια μου.

Για την πορεία στη μουσική

4. Έχεις πολυετή πορεία σε χορωδίες, μουσικά σύνολα και συγκροτήματα. Ποιες από αυτές τις εμπειρίες θεωρείς σταθμούς για εσένα;

Απάντηση: Νομίζω πως η κάθε στιγμή έχει κάτι να μας δώσει. Σίγουρα έχω ζήσει πολύ όμορφες στιγμές και σημαντικές μέσα από τις χορωδίες, τα μουσικά σύνολα και τα συγκροτήματα. Οι καλές στιγμές σε ανεβάζουν πολύ και σου δίνουν ωραίες εμπειρίες και έχω πάρει πολλά από αυτές. Ίσως πολλές φορές να σε κάνουν και καλύτερο μουσικό. Πιστεύω πάντως πως οι στιγμές “σταθμός”, όπως λες, θεωρώ πως είναι περισσότερο οι άσχημες. Εκεί που συνειδητοποιείς τα λάθη και πρέπει να πάρεις κάποιες καίριες αποφάσεις για την ζωή σου και την μουσική σου συνέχεια. Για παράδειγμα μία στιγμή σταθμός για μένα ήταν όταν διαλύθηκε ένα νεανικό ροκ συγκρότημα στο οποίο έπαιζα. Εκεί ακριβώς πήρα την απόφαση να ασχοληθώ με την προσωπική δισκογραφία κάτι που συνεχίζω μέχρι σήμερα. Εάν δεν υπήρχε αυτή η διάλυση δεν ξέρω ποια θα ήταν ή μουσική μου διαδρομή.

5. Παίζεις κιθάρα, μπάσο, πιάνο, γράφεις μουσική και στίχους. Τι σε εκφράζει περισσότερο: το να τραγουδάς ή το να δημιουργείς;

Απάντηση: Το κάθε ένα πράγμα έχει την χάρη του. Μου αρέσει πολύ να κάθομαι στο πιάνο ή στην κιθάρα και να παίζω ή να γράφω στιχάκια και μουσικές. Περνάει και πολύ όμορφα η ώρα μου. Αλλά νομίζω πως για εμένα η απάντηση στην ερώτησή σου είναι πολύ εύκολη. Επειδή με βάζεις να διαλέξω ανάμεσα στα δύο, θα σου πω ότι προτιμώ να δημιουργώ. Να γράφω τραγούδια σε μουσική και σε στίχους. Είναι κάτι που με γεμίζει περισσότερο από το οτιδήποτε άλλο και για εμένα δεν συγκρίνεται με τίποτα. Είναι μοναδικό το να φτιάχνεις ένα δικό σου δημιούργημα το οποίο μένει για πάντα. Λέω στους στίχους ακριβώς αυτό που νιώθω και γράφω τραγούδια τα οποία θα μου άρεσε να ακούω όταν ανοίγω το ραδιόφωνο.

6. Έχεις συνεργαστεί με πολλούς στιχουργούς και έχεις μελοποιήσει έργα τους. Πώς επιλέγεις τι σε “αγγίζει” και θέλεις να το ντύσεις με μουσική;

Απάντηση: Είναι πολύ απλό για μένα. Όταν ένας στίχος μου αρέσει και μπορεί να γίνει τραγούδι μου το φωνάζει από μόνος του. Εγώ διαβάζω πρώτα τους στίχους και μετά καταλαβαίνω αμέσως εάν θέλω να τους μελοποιήσω. Πάντα θέλω ο στίχος που μελοποιώ να με εκφράζει κι εμένα απόλυτα και οι στιχουργοί με τους οποίους έχω συνεργαστεί το έχουν καταφέρει αυτό. Είναι σαν να μιλάω εγώ μέσα από την πένα τους και αυτό είναι μαγικό. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους στιχουργούς που μέχρι σήμερα μου έχουν εμπιστευτεί τα έργα τους. Ενδεικτικά να αναφέρω Αιμιλία Πανταζή, Χριστιαλένα Ξ, Ειρήνη Μάραλη, Χρυσή Κωνσταντίνου, Νίκος Σπυρόπουλος και άλλοι. Στίχοι υπέροχοι, μοναδικοί, βγαλμένοι μέσα από την ψυχή, είναι τιμή μου που τους έχω πάρει στα χέρια μου και έχω δημιουργήσει επάνω σε αυτούς.

Για τις κυκλοφορίες και τα τραγούδια

7. Από το 2014 μέχρι σήμερα έχεις κυκλοφορήσει αρκετά τραγούδια και άλμπουμ. Ποια από αυτά θεωρείς ότι σε «σημάδεψαν» περισσότερο;

Απάντηση: Το κάθε τραγούδι έχει την ιστορία του και το ακροατήριό του. Όλα τα τραγούδια μου με έχουν σημαδέψει, είναι μια εικόνα του εαυτού μου το κάθε ένα. Εάν ακούσεις τα τραγούδια μου καταλαβαίνεις και το ποιος είμαι, δυστυχώς ή ευτυχώς. Εάν πρέπει να διαλέξω κάποια, θα πω πρώτον το “Ποιος να το πίστευε” που ήταν η πρώτη μου κυκλοφορία με δισκογραφική εταιρεία (Fm Records) και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πορεία μου. Δεύτερον, το “Μπορώ” του Γιάννη Ιωάννου το οποίο αποτελεί μία πολύ σημαντική συνεργασία για μένα καθώς ο Γιάννης Ιωάννου είναι από τους πιο σπουδαίους μουσικοσυνθέτες στην Ελλάδα και μου εμπιστεύτηκε το τραγούδι αυτό για να το ερμηνεύσω το οποίο μάλιστα περνάει ένα πολύ σημαντικό μήνυμα και τέλος το “Πάντα Καλοκαίρι” το οποίο ήταν η πρώτη αυτοκυκλοφορία μου και νομίζω ήταν “εφαλτήριο” για εμένα στην νέα εποχή της μουσικής βιομηχανίας όπου τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ στον μουσικό ψηφιακό πλέον κόσμο.

8. Τα τελευταία σου singles, όπως το «Πάντα Καλοκαίρι» και το «Στου ραδιοφώνου τα κουμπιά», είχαν μεγάλη αποδοχή. Πώς νιώθεις όταν ο κόσμος αγκαλιάζει τόσο θερμά το έργο σου;

Απάντηση: Είναι και το σημαντικότερο πράγμα για εμένα η αγάπη του κόσμου. Όταν μπορεί ένα τραγούδι μου να αγγίξει έστω και έναν άνθρωπο νιώθω ολοκληρωμένος σαν δημιουργός. Δεν θέλω να κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου. Σίγουρα η αποδοχή είναι κάτι που με ενδιαφέρει. Επειδή όμως εκφράζω αυτό ακριβώς που βγαίνει από μέσα μου, η ανταπόκριση του κόσμου έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία. Γιατί δεν λέω ακριβώς αυτό που πιστεύω πως θέλουν να ακούσουν οι ακροατές αλλά αυτό που θεωρώ πως αξίζει να ακούσουν και τους το δίνω μέσα από τα κομμάτια μου. Χαίρομαι πάρα πολύ όταν λαμβάνω μηνύματα ή σχόλια που μου λένε “Τέτοια τραγούδια χρειαζόμαστε” κλπ. Νομίζω αυτό είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για την δουλειά μου και μου δίνει ώθηση να συνεχίσω.

9. Συνήθως γράφεις για τον έρωτα, αλλά δεν διστάζεις να αγγίξεις κοινωνικά θέματα. Τι σε οδήγησε να γράψεις τραγούδια όπως το «Λουλούδια στα Τέμπη ξανά» και «Το πήρες απόφαση»;

Απάντηση: Σε μία εποχή που ξεχνάμε γρήγορα καλό είναι κάποια πράγματα να μας υπενθυμίζουν κάποιες καταστάσεις και να μας κρατούν σε επαγρύπνηση ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάποιες δύσκολες στιγμές. Νομίζω πως αυτά τα δύο τραγούδια είναι μέσα από την ψυχή μου. Δεν θέλω να ξεχάσουμε ούτε τα Τέμπη ούτε τις Γυναικοκτονίες. Ένα λιθαράκι από εμένα είναι ώστε να σταματήσει όλο αυτό το κακό που γίνεται. Δεν ξέρω αν μπορώ μέσα από ένα τραγούδι να σώσω την κατάσταση, πάντως πιστεύω πως ήταν το ελάχιστο που όφειλα να κάνω και πολύς κόσμος το έχει αγκαλιάσει αυτό. Έχω γράψει κι άλλα τραγούδια για άλλα ζητήματα που δεν έχω κυκλοφορήσει, τα έχω στο συρτάρι προς το παρόν. Δεν σταματάνε να με προβληματίζουν τα κοινωνικά ζητήματα. Θέλω μια καλύτερη κοινωνία, με αγάπη, ισότητα και ελευθερία.

10. Το «Το πήρες απόφαση» βρίσκεται ήδη στα social media με μεγάλη επιτυχία. Πώς προέκυψε αυτή η ανάγκη να εκφράσεις τη φωνή των θυμάτων μέσα από τη μουσική σου;

Απάντηση: Με πιάνει το παράπονο. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας άνθρωπος να φτάσει στο σημείο να αφαιρέσει την ζωή κάποιου άλλου. Εάν δεν σου αρέσει η παρέα κάποιου απλά φύγε, δεν χρειάζεται να συμπεριφερθείς άσχημα. Είναι πολύ μεγάλο το θέμα για μένα, δεν μπορώ να δεχτώ βίαιες καταστάσεις σε κανέναν τομέα. Υποτίθεται ζούμε σε εξελιγμένες εποχές. Το τραγούδι “Το πήρες απόφαση” είναι αφιερωμένο στις Γυναικοκτονίες και το σκέφτηκα να το ερμηνεύσει μία γυναίκα τραγουδίστρια και όχι εγώ, για να εκφράσει την φωνή της γυναίκας που δυστυχώς πολλές φορές ακόμα και σήμερα δεν έχει τον σεβασμό που της αρμόζει.

Για τη ραδιοφωνική πορεία

11. Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με το ραδιόφωνο και τι σου δίνει η εκπομπή «Βραδινό Κρεσέντο» που ίσως δεν σου δίνει η σκηνή;

Απάντηση: Η αγάπη μου για το ραδιόφωνο ξεκίνησε από τα παιδικά μου χρόνια. Πάντα είχαμε ένα ραδιόφωνο στο σπίτι ανοιχτό και πολλές φορές κοιμόμουν με το ραδιοφωνάκι στο μαξιλάρι. Μου άρεσε να ακούω τον παραγωγό να μιλάει, να λέει διάφορες ιστορίες και να βάζει μουσικές. Από την αρχή μου προκάλεσε το ενδιαφέρον και ήθελα να το κάνω κι εγώ κάποια στιγμή. Ξεκίνησα ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο La Vita Radio με την εκπομπή “Ανάμεσα στις Νότες” και στην συνέχεια με το “Μουσικοκεντρικό Τετ α Τετ” και θα είμαι για πάντα ευγνώμων στον Γιάννη Ταμπάκη (Ιδιοκτήτη του La Vita Radio) γι’ αυτό. Ευχαριστώ και τον Σπύρο Black ο οποίος, μετά την αποχώρησή μου από το La Vita, μου έκανε αμέσως πρόταση για να πάω στο Μουσικοθεραπεία Radio όπου έχω τώρα την εκπομπή “Βραδινό Κρεσέντο” κάθε Τρίτη 10-12 μ.μ. και μπορώ μέσα από εκεί να εκφράζομαι για ότι με προβληματίζει και να συνομιλώ με τους ακροατές. Η διαφορά του ραδιοφώνου με το τραγούδι είναι ότι το τραγούδι λέει λίγα λόγια και καλά τα οποία μάλιστα ο κάθε ακροατής μπορεί να φιλτράρει και να τα επεξεργαστεί όπως ο ίδιος κρίνει, θέλει ή πιστεύει ενώ στο ραδιόφωνο ανοίγουμε μεγάλες συζητήσεις τις οποίες αναλύουμε εξονυχιστικά και μέσα από την κουβέντα όπως μου αρέσει να λέω “φτάνουμε στην κορύφωση”.

12. Το «Μουσικοκεντρικό Τετ α Τετ» είχε μεγάλη επιτυχία. Τι σου έχει μείνει πιο έντονα από εκείνη την περίοδο των συνεντεύξεων;

Απάντηση: Στο “Μουσικοκεντρικό Τετ α Τετ” έκανα πάρα πολλές συνεντεύξεις με σπουδαίους ανθρώπους του μουσικού χώρου. Ποιόν να πρωτοθυμηθώ; Μαριώ, Πέτρος Θεοτοκάτος, Αλέξης Σέρκος, Παναγιώτης Μπερλής, Γιώργος Δημητριάδης και πολλοί ακόμα που δεν θέλω να αδικήσω. Όλοι μίλησαν από την ψυχή τους. Τους έφερνα στο στούντιο και μιλούσαμε δύο ώρες για όλα. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ έναν έναν ξεχωριστά. Μου έλεγαν αλήθειες για τον χώρο, την πορεία τους και μπορώ να πω πως η κάθε εκπομπή είχε και διδακτικό χαρακτήρα. Μόνο κέρδος είχα από αυτήν την εκπομπή “την οποία”κάποια στιγμή θα ήθελα να συνεχίσω με άλλον τρόπο.

Για το σήμερα και το μέλλον

13. Γράφεις συχνά και έχεις πει πως σου αρέσει να δίνεις τραγούδια και σε άλλους καλλιτέχνες. Τι ψάχνεις σε μια φωνή για να της εμπιστευτείς τη δουλειά σου;

Απάντηση: Το μόνο που με ενδιαφέρει σε μία συνεργασία είναι ο καλλιτέχνης να αγαπήσει το δημιουργήμα και να το υποστηρίξει. Δεν θέλω να το κάνει ως αγγαρεία. Εάν κρίνω ότι ο ερμηνευτής το θέλει πραγματικά με μεγάλη μου χαρά να του το δώσω. Εντάξει, φυσικά θα πρέπει και να μπορεί να το αποδώσει μουσικά. Εννοείται πως θα πρέπει ο καλλιτέχνης να μπορεί να ανταπεξέλθει και στις απαραίτητες μουσικές απαιτήσεις του εκάστοτε τραγουδιού. Το βασικότερο στοιχείο πάντως είναι να αγαπήσει το τραγούδι και να το πει από την καρδιά του.

14. Ετοιμάζεις νέο δίσκο με 11 τραγούδια. Μπορείς να μας πεις τι αισθητική ή τι συναισθηματικό τοπίο θα έχει αυτός ο δίσκος;

Απάντηση: Είναι ένας δίσκος ο οποίος έχει δύο τοπία συναισθημάτων. Αυτό της χαράς και αυτό της μελαγχολίας. Θα το χώριζα σε δύο μέρη, το άσπρο και το μαύρο, θα το καταλάβετε καλύτερα όταν κυκλοφορήσει. Περιλαμβάνει ουσιαστικά τα καθημερινά συναισθήματα στην ζωή και σε αυτά υπάρχει και η χαρά και η λύπη οπότε κατά την γνώμη μου μπορούν αυτά τα συναισθήματα να ταιριάξουν μαζί σε μία δουλειά. Θα είναι όλα τα κομμάτια δικά μου σε μουσική και στίχους και η ενορχήστρωση του Αντώνη Δανέζη. Να πω εδώ για τον Αντώνη Δανέζη ότι είναι ένας εξαιρετικός μουσικός και μουσικοτεχνολόγος με τον οποίο έχουμε ταιριάξει από την πρώτη στιγμή που συνεργαστήκαμε, με καταλαβαίνει απόλυτα και κάνει τις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών μου ακριβώς όπως θέλω από το 2022 που δουλέψαμε μαζί για πρώτη φορά στο single “Ποιος να το πίστευε” και στο Άλμπουμ “Όπως όλα τα ωραία”. Ανυπομονώ να κυκλοφορήσει η νέα αυτή δουλειά και να αγαπηθεί.

15. Αν έπρεπε να περιγράψεις σε έναν ακροατή που δεν σε γνωρίζει ποιος είναι ο Ζαχαρίας Μπασιάς σήμερα, τι θα του έλεγες;

Απάντηση: Θα έλεγα ότι, αν θέλει να με γνωρίσει, το μόνο που έχει να κάνει είναι να μπει σε μία πλατφόρμα και να ακούσει τα τραγούδια μου. Τα τραγούδια μου αποτυπώνουν ακριβώς τον εαυτό μου και τον χαρακτήρα μου. Εάν πάλι δεν καταλάβει θα του έλεγα ότι ο Ζαχαρίας Μπασιάς είναι ένας άνθρωπος όπως όλοι μας, με τις ευαισθησίες του, τους προβληματισμούς του και με πολλή αγάπη για μουσική. Του αρέσει να αποτυπώνει στο χαρτί και στην κονσόλα τα συναισθήματά του. Όλη του η ζωή είναι η μουσική. Κοιμάται και ξυπνάει τραγουδώντας και γράφοντας τραγούδια με διάφορα ερεθίσματα από την καθημερινότητα.

16. Και τέλος, τι όνειρα έχεις που ακόμη δεν έχεις υλοποιήσει;

Απάντηση: Τα όνειρα είναι πολλά και δεν σταματούν ποτέ. Πάντα θέλω να κάνω όμορφα πράγματα. Φυσικά είμαι ευγνώμων για όσα έχω ζήσει ως τώρα, όμως η αγάπη μου για δουλειά και δημιουργία δεν με αφήνουν να εφησυχάσω. Γράφω τραγούδια κάθε μέρα και θα ήθελα να μην σταματήσω ποτέ να γράφω, να τραγουδώ και να δίνω σε αξιόλογους καλλιτέχνες τα κομμάτια μου να τα ερμηνεύσουν. Υγεία, θέληση, αγάπη και δουλειά να υπάρχουν και πιστεύω πως όλα θα έρθουν.

Επίλογος

Ζαχαρία, σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου και για το ταξίδι μέσα από τις εμπειρίες, τις σκέψεις και τη μουσική σου. Με τόση αστείρευτη δημιουργικότητα και αγάπη για αυτό που κάνεις, το μέλλον προμηνύεται μόνο φωτεινό. Ανυπομονούμε για όσα ετοιμάζεις και για τις επόμενες μουσικές σου ιστορίες που θα μας αγγίξουν.