ΚοινοποίησεΣτον κόσμο της σύγχρονης ελληνικής τέχνης και λογοτεχνίας, λίγες προσωπικότητες έχουν καταφέρει να συνδυάσουν με τόσο αρμονικό τρόπο τη δυναμική της εικαστικής δημιουργίας με την εκφραστική δύναμη του λόγου όσο ο Κώστας Ευαγγελάτος. Με μια πορεία που εκτείνεται σε δεκαετίες, σε εκθέσεις εντός και εκτός Ελλάδας, αλλά και σε μια αξιοσημείωτη λογοτεχνική παρουσία, ο Κώστας Ευαγγελάτος αποτελεί μια ιδιαίτερη μορφή που γεφυρώνει κόσμο και τεχνικές, ιδέες και αισθητικές. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μοιράζεται σκέψεις, εμπειρίες και όψεις της προσωπικής του διαδρομής, φωτίζοντας τη φιλοσοφία και τα βιώματα που καθόρισαν το έργο του. Κύριε Κώστα σας καλοσωρίζω στο Cinemusic.gr και σας ευχαριστώ για την αποδοχή για αυτή την όμορφη κουβέντα που θα έχουμε 1. Γεννηθήκατε στο Αργοστόλι και έχετε καταγωγή από τον Αγκώνα Κεφαλονιάς. Πώς επηρέασε το νησί την αισθητική και τον εικαστικό σας χαρακτήρα; Είναι αλήθεια ότι το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσα και είχα τα πρώτα εναύσματα για να γίνω καλλιτέχνης, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πορεία μου. Αφενός η επτανησιακή παράδοση και ειδικά της Κεφαλονιάς, που ήταν στο επίκεντρο ενός διαφωτιστικού περιβάλλοντος όσον αφορά τη λογοτεχνία, τις καλές τέχνες και τη φιλοσοφία. Κι έτσι από μικρός, διαβάζοντας πάρα πολύ—βέβαια από μόνος μου—φρόντισα να μελετήσω και να κατανοήσω αρχικά το περιβάλλον μου και έπειτα, ερευνητικά, να βρω αυτό που μου ταιριάζει. 2. Σπουδάσατε νομικά, αλλά στραφήκατε στην τέχνη. Πότε καταλάβατε ότι ο προορισμός σας ήταν η εικαστική δημιουργία; Αντιλήφθηκα—και το περιβάλλον βασικά με ώθησε σε αυτό, γιατί το είχε καταλάβει από πολύ νωρίς—ότι είχα τη δυνατότητα της ζωγραφικής ικανότητας, ενός ταλέντου εν πάση περιπτώσει που ξεπερνούσε τα δεδομένα του απλού ταλέντου. Έτσι από μικρός ξεκίνησα να ζωγραφίζω εκ του φυσικού αρχικά, μετά πήρα κάποια μαθήματα από ντόπιους καλλιτέχνες που επίσης ήθελαν να με βοηθήσουν στην πορεία μου, και πραγματοποίησα την πρώτη μου έκθεση ζωγραφικής σε ηλικία 16 χρόνων. Άρα πολύ πριν πάω στη Νομική—η οποία ήταν για μένα μια διέξοδος για να ικανοποιήσω τους δικούς μου και τις απαιτήσεις που είχαν από μένα—είχα συνειδητοποιήσει ότι το μέλλον μου ήταν στον καλλιτεχνικό χώρο, με επίκεντρο τη ζωγραφική και προεκτάσεις σε όλες τις μορφές του εικαστικού πεδίου. Η Νομική ήταν για μένα μια πολύ χρήσιμη εμπειρία. Η υποχρεωτική μελέτη, παρότι ήξερα εκ των προτέρων ότι δεν θα ασχοληθώ με το αντικείμενο, με ώθησε να διαμορφώσω έναν χαρακτήρα πιο απαιτητικό όσον αφορά τη σαφήνεια, τη λεπτομέρεια, την ακριβολογία, αλλά και τη συνείδηση για ό,τι ήθελα να κάνω και στον καλλιτεχνικό χώρο. Και όταν τελείωσα τη Νομική, είχα ήδη πάρει—με βάση μια έκθεσή μου που είχε γίνει στην Ελληνοαμερικανική Ένωση—υποτροφία από έναν σημαντικό αμερικανικό εκδοτικό οίκο. Έτσι, τελειώνοντας τη στρατιωτική μου θητεία, πήγα με υποτροφία στο Μανχάταν για να σπουδάσω ζωγραφική και ιστορία της τέχνης, σπουδές που τελικά ολοκληρώθηκαν στην αισθητική της τέχνης. 3. Ποια ήταν η εμπειρία να σπουδάζετε ζωγραφική και αισθητική στο Μανχάταν; Πώς σας άλλαξε η Νέα Υόρκη; Η αλήθεια είναι ότι πριν πάω στο Μανχάταν για τις σπουδές μου είχα ήδη μείνει κάποιους μήνες στο Παρίσι. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ, διότι κατά κάποιο τρόπο υπερείχα των συμφοιτητών μου στο πανεπιστήμιο: είχα ήδη δει και γνωρίσει τόσα πολλά για τη σύγχρονη τέχνη, τα οποία εκείνοι άκουγαν συχνά για πρώτη φορά. Οι καθηγητές μου το αναγνώρισαν και μου έδωσαν τη δυνατότητα να δίνω διαλέξεις και να συμμετέχω πιο ενεργά στα της διδασκαλίας. Το εκπαιδευτικό σύστημα τότε, πολύ διαφορετικό από το ελληνικό, βασιζόταν στη βιωματική εμπειρία του φοιτητή. Το να κάνω μαθήματα μέσα στα μεγάλα μουσεία, μπροστά στα περίφημα έργα τέχνης που άλλοι τα έβλεπαν μόνο από βιβλία—ή ούτε καν, και αν τα έβλεπαν, σε ασπρόμαυρη εκδοχή—ήταν για μένα κάτι πολύ σημαντικό και ανεπανάληπτο. Με βοήθησε επίσης η μόρφωση που έλαβα από τα γεγονότα που παρακολουθούσα στο Μανχάταν: όχι μόνο εκθέσεις ζωγραφικής και επισκέψεις σε μουσεία, αλλά συναυλίες, όπερα, θέατρο, Broadway, off-Broadway, όλες οι εκδοχές καλλιτεχνικής έκφρασης και κοινωνικής ζωής. Μάλιστα, το είχα γράψει τότε: όποιος τη δεκαετία του ’80 και ’90 ήθελε πραγματικά να δει κοινωνιολογικά τον κόσμο, έπρεπε να περάσει από το Μανχάταν, για να δει τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες που ήταν οφθαλμοφανείς. Η διαφορά από block σε block ήταν τεράστια από κάθε πλευρά. Αυτό σε έκανε να καταλάβεις την πραγματικότητα του κόσμου, η οποία δεν ήταν και τόσο αισιόδοξη. 4. Το έργο σας απλώνεται από body art και performance έως ζωγραφική και mail art. Υπάρχει κάποια τεχνική που αισθάνεστε πιο «δική» σας; Η έκφραση μέσω της ζωγραφικής, αλλά και όλων των εικαστικών μορφών με τις οποίες ασχολήθηκα—χαρακτική, φωτογραφία, γλυπτική κατασκευή, επιζωγράφηση αντικειμένων και γενικά συνθέσεις στον χώρο (περιβάλλοντα)—είναι για μένα ενιαία. Από μικρή ηλικία προσπάθησα, όσο είναι εφικτό για τον καθένα που ασχολείται με την τέχνη, να κατέχω τα μέσα μου. Η συνεχής δουλειά, ειδικά στη ζωγραφική και στο σχέδιο, που είναι η βάση της έκφρασης, με οδήγησε στο να έχω την ευχέρεια να ασχοληθώ με όλους αυτούς τους τομείς χωρίς να υστερώ τεχνικά. Πάντα έλεγα ότι η κύρια ιδιότητά μου είναι αυτή του ζωγράφου, αλλά σήμερα όλα—με μια νέα θεώρηση—εντάσσονται σε αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί ζωγραφική, με την έννοια ότι είναι η ζωή και η καταγραφή της. 5. Έχετε εκθέσει σε πόλεις από το Παρίσι και τη Γλασκώβη έως την Αβινιόν και τη Νέα Υόρκη. Υπάρχει κάποια έκθεση που αισθάνεστε ως «καθοριστική»; Στην πορεία μου, επειδή ασχολούμαι πολλά χρόνια με εκθεσιακά γεγονότα στην Ευρώπη και την Αμερική, υπήρξαν αρκετές εκθέσεις που ήταν σταθμοί για την εξέλιξή μου και την παρουσία μου. Θα έλεγα όμως ότι η πιο σημαντική για μένα ήταν η αναδρομική έκθεση στο Παρίσι το 2017. Σε αυτή την έκθεση είχα τη δυνατότητα να παρουσιάσω δείγματα από μεγάλη φάση των αισθητικών μου ερευνών, με τεράστια απήχηση και πολύ καλές κριτικές. Αισθάνθηκα ότι άξιζε όλη αυτή η δύσκολη πορεία μου ως καλλιτέχνης, με τις αγωνίες, τα άγχη, τις ψυχολογικές και σωματικές δυνάμεις που απαιτούνται για να αντέξεις, να επιβιώσεις και να επιβληθείς σε αυτό που θεωρείς δικό σου πεδίο. Ήταν ανεπανάληπτο: είχαν συγκεντρωθεί γύρω στα 88 έργα—κάτι που με τις σημερινές συνθήκες θα ήταν ουτοπία. 6. Τι σας ώθησε να ιδρύσετε το ART STUDIO EST το 1990; Είχα ήδη επιστρέψει από τη Νέα Υόρκη το … Συνεχίστε να διαβάζετε το Συνέντευξη με τον Εικαστικό-Λογοτέχνη Κώστα Ευαγγελάτο στο Cinemusic.gr.