Ο Δημήτρης Ψαθόπουλος αντλεί έμπνευση από την αληθινή υπόθεση Πολκ, όχι για να αναδιφήσει όσα έχουν ήδη γραφτεί, αλλά για να δοκιμάσει ένα ακόμη σενάριο∙ μια «άγνωστη λέξη» στον αχανή κόσμο των πιθανοτήτων. Με ευρηματική γραφή και μια αφήγηση που αιχμαλωτίζει, το μυθιστόρημα «Άγνωστες Λέξεις» φωτίζει τις συγκρούσεις και τα αινίγματα μιας ταραγμένης εποχής, εκεί όπου η πραγματικότητα και ο μύθος διασταυρώνονται.

Πλοκή

Μάιος 1948: το μικρό αεροπλάνο αγγίζει τη μούσκεμα από τη βροχή άσφαλτο του αεροδρομίου. Ο ξένος δημοσιογράφος, με δύο κασέτες φωτογραφικής μηχανής στη βαλίτσα και τα σημάδια του πολέμου χαραγμένα στο κορμί του, πατά για πρώτη φορά το πόδι του στην πληγωμένη Θεσσαλονίκη. Η συνάντησή του με τον αντάρτη ηγέτη Μάρκο Βαφειάδη, ψηλά στα βουνά, μοιάζει να γράφει την ιστορία της καριέρας του. Δέκα μέρες αργότερα, όμως, το ψυχρό νερό του Θερμαϊκού θα του γίνει τάφος: ένα σφαίρα στον κρόταφο σιωπά για πάντα τη φωνή του.

Στο σκοτάδι των συμμάχων και των ανταγωνισμών

Η πόλη των λιμανιών γίνεται πεδίο διπλωματικών παιχνιδιών και σκοτεινών συμφωνιών: Βρετανοί, Αμερικανοί, Σοβιετικοί και ντόπιοι παράγοντες παλεύουν για επιρροή. Στο κέντρο της σκιώδους αυτής σκακιέρας, ο ντόπιος διοικητής της Ασφάλειας, Νίκος Μουσχουντής, καλείται με αυστηρές εντολές να φέρει γρήγορα σε πέρας το έργο του – κομμουνιστές ένοχοι, καταδίκη αμερόληπτη, οι σύμμαχοι να μην παραπονεθούν.

Πλαστοί ύποπτοι και ηρωικά άγχη

Παρά τις ακατάπαυστες ανακρίσεις, το μυστήριο της δολοφονίας παραμένει ανεξιχνίαστο. Όταν τρεις μήνες αργότερα συλλαμβάνεται ο δημοσιογράφος Γρηγόρης Στακτόπουλος, ακουμπά σαν «λύση ανάγκης»· ο ιδανικός αποδιοπομπαίος τράγος. Στα σκοτεινά υπόγεια της Ασφάλειας, η ομολογία φαντάζει θέμα χρόνου. Μα ο Μουσχουντής, παρ’ όλη τη βιασύνη, δεν θα ησυχάσει αν δεν ξετρυπώσει την αλήθεια.