Γράφει ο Νίκος Γκάτσιος

Μετά τη διεθνή του παρουσία στο ιστορικό Schauspielhaus Zürich, ο Χρήστος Πασσαλής επιστρέφει στην Αθήνα παρουσιάζοντας το RADIO 1: Η πιο λυπημένη μέρα της ζωής μου στο Θέατρο 104. Πρόκειται για μια παράσταση που ξεπερνά τα όρια της κλασικής σκηνικής αφήγησης, μετατρέποντας τον θεατρικό χώρο σε ένα ζωντανό ραδιοφωνικό στούντιο.

Όταν το θέατρο γίνεται μετάδοση

Στη σκηνή στήνεται μια live ραδιοφωνική εκπομπή μπροστά στο κοινό. Δύο φωνές καθοδηγούν την αφήγηση, ενώ η πόλη της Αθήνας λειτουργεί ως ένα ανοιχτό σκηνικό σε κατάσταση αναμονής. Αφορμή αποτελεί η υποτιθέμενη διέλευση ενός κομήτη, που φέρνει μαζί του αγωνία, φήμες και συλλογική ένταση.

Η εκπομπή ξεκινά στις 21:00 και εξελίσσεται μέσα από ζωντανές συνδέσεις, παρεμβάσεις ειδικών, δηλώσεις πολιτικών προσώπων και μηνύματα ακροατών σε πραγματικό χρόνο. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολυφωνικό μωσαϊκό όπου η πληροφορία, η φαντασία και η προσωπική εμπειρία μπλέκονται αδιάκοπα.

Ιστορίες απώλειας μέσα στον θόρυβο

Παράλληλα, ο πυρήνας της παράστασης αντλεί από αληθινές αφηγήσεις με κοινό τίτλο «Η πιο λυπημένη μέρα της ζωής μου». Πρόκειται για σύντομα, ανθρώπινα στιγμιότυπα — άλλοτε αδέξια, άλλοτε ωμά ή καθημερινά — που παρεμβάλλονται στη ροή της εκπομπής.

Αυτές οι φωνές λειτουργούν σαν «παράσιτα» μέσα στο broadcast, υπενθυμίζοντας ότι πίσω από τη συλλογική εμπειρία υπάρχει πάντα η ατομική απώλεια και η προσωπική μνήμη.

Μια πόλη σε αναμονή

Καθώς η ώρα πλησιάζει τις 22:47, η ένταση κορυφώνεται. Οι κάτοικοι ανεβαίνουν σε ταράτσες, άλλοι προσεύχονται, άλλοι αστειεύονται ή παραδίδονται σε μια παράξενη ευφορία. Όταν τελικά ο κομήτης περνά χωρίς θεαματικές συνέπειες, η πραγματικότητα επιστρέφει — αλλά όχι ακριβώς ίδια.

Το κοινό παρακολουθεί μια κοινωνία που για λίγες στιγμές συγχρονίζεται γύρω από ένα ενδεχόμενο τέλος, μόνο για να επιστρέψει αμέσως μετά στην καθημερινότητά της, φορτισμένη με νέες αμφιβολίες.

Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας

Το RADIO 1 κινείται σε ένα υβριδικό πεδίο όπου το θέατρο συναντά το ραδιόφωνο, τα social media και τη δημοσιογραφική αφήγηση. Η παράσταση διερευνά τα όρια ανάμεσα στο αληθινό και το κατασκευασμένο, δημιουργώντας ένα σκηνικό όπου το προσωπικό και το δημόσιο γίνονται ένα.

Ταυτότητα Παράστασης

• Σκηνοθεσία: Χρήστος Πασσαλής
• Κείμενα: Έλσα Λεκάκου, Χρήστος Πασσαλής και συλλογικό υλικό
• Ερμηνεία: Έλσα Λεκάκου, Χρήστος Πασσαλής
• Συμμετοχές (συνεντεύξεις):
  • Γιώργος Μητρόπουλος (ρεπόρτερ)
  • Μελίνα Βρεττού (ψυχολόγος)
  • Άγγελος Σκασίλας (μεταφραστής)
  • Andrew Bale (αστροφυσικός)
• Διάρκεια: 2 ώρες