Γράφει η Μαρία Τσιμπογιάννη

Τίτλος: Ο συνταγματάρχης δεν κοιμάται
Συγγραφέας: Emilienne Malfatto
Μετάφραση: Ιωάννης Στρίγκος
Εκδόσεις Διόπτρα @dioptrabooks

Πώς μπορεί να νιώθει ένας αρχηγός κόμματος, παράταξης ή κι ενός λαού; Βρίσκεται μέσα σε ένα δωμάτιο και δίνει εντολές. Πίσω από τις κλειστές πόρτες φωνάζει, οι κινήσεις του στρατού του πρέπει να γίνουν. Έρχονται οι κατώτεροι του και τον ακούν με προσοχή. Είναι εκείνοι που πρέπει να κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Οι στρατηγοί είναι επαγγελματίες και καλλιτέχνες. Γνωρίζουν πολύ καλά πώς να βασανίζουν τους αιχμάλωτους αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι καλλιτέχνες γιατί απολαμβάνουν κάθε βασανιστήριο και προσπαθούν να το τελειοποιήσουν. Ο συνταγματάρχης όμως μένει κλεισμένος πίσω από τις πόρτες κι αυτός ο εγκλεισμός τον ωθεί στην τρέλα.

Ένα έργο που σε φέρνει αντιμέτωπο με τη ζωώδη πλευρά του ανθρώπου. Ο άνθρωπος όταν χάνει την ενσυναίσθηση γίνεται θηρευτής αλλά ένα θηρευτής όπως ο λύκος ή η ύαινα. Απολαμβάνει να βασανίζει το θήραμα του και η απόλαυση του πηγάζει από αυτό. Επίσης, αυτό το οποίο που με εντυπωσίασε ήταν ότι ο συνταγματάρχης δεν έχει όνομα, μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε, ένα άτομο που φαίνεται σκληρό και απάνθρωπο για να καλύψει τους δικούς του φόβους και ανασφάλειες. Ένα έργο αρκετά δυστοπικό αλλά που εξέπληξε ευχάριστα! Εάν θέλετε να διαβάσετε κάτι πιο σκοτεινό και ολοκληρωμένο σας το προτείνω με κλειστά μάτια.