Γράφει η Μαρία Τσιμπογιάννη

Τίτλος: Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρό τους
Συγγραφέας: Μιχάλης Αλμπάνης
Εκδόσεις Νήσος @ekdoseis_nissos

📝 Ο Φανούρης στη κηδεία του αγαπημένου του θείου, όπου όλοι τον θεωρούσαν μεθύστακα και παλαβό εκείνος κατάλαβε ότι τον ακούει! Δε μπορούσε να το πιστέψει αλλά κι όλοι όταν το είπε δεν τον πίστεψαν! Θεώρησαν πώς το μυαλό του σάλεψε μα η γιαγιά του κατάλαβε πώς έχει μια ικανότητα που είχε κι ο παππούς του! Εξαιτίας αυτού του γεγονότος η φήμη του εξαπλώθηκε κι άρχισαν να το ζητούν κι από τα γύρω χωριά. Ο θείος του εκμεταλλεύτηκε αυτή την κατάσταση και θεώρησε ότι θα μπορούσε να βγάλει χρήματα! Έτσι ο Φανούρης ξεκίνησε για τα χωριά του Ηρακλείου να περιοδεύει στις κηδείες με την ψυχή του ανθρώπου να ζητάει λίγο ακόμα ζωή!

📖 Ο ίδιος ο Φανούρης είναι μια ιδιάζουσα προσωπικότητα στη νότια πλευρά του Ηρακλείου όπου άπτεται ως φιγούρα στις λαϊκές παραδόσεις της περιοχής η οποία βρίθει. Είναι ένας εξαιρετικά δομημένος χαρακτήρας και τον ακολουθούμε σε όλη την εφηβική του ολοκλήρωση.

🖊️ Η γραφή του Αλμπάτη ακολουθεί ένα ελικοειδές σχήμα κύκλου όπου προφητικά η γιαγιά επιβεβαιώνεται στο τέλος καθώς γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα πώς αυτό δεν είναι χάρισμα αλλά βάσανο! Η εξαιρετική γραφή είναι εμπλουτισμένη με κρητικούς ιδιωματισμούς του νότιου Ηρακλείου οι οποίοι συχνά περιπλέκονται με λόγιο λεξιλόγιο δίνοντας στην αφήγηση μια δομή και μορφή!

🔝 Για μένα είναι από τα πιο ωραία βιβλία του 2026 που έχω διαβάσει μέχρι τώρα! Και το αγάπησα και λίγο παραπάνω γιατί περιγράφει μέρη της καταγωγής μου που γνωρίζουν μόνο ντόπιοι κυρίως!