1. Αριστείδη, μεγάλωσες στο Παγκράτι, σε μια μικροαστική οικογένεια. Τι αναμνήσεις κρατάς πιο έντονα από εκείνα τα πρώτα χρόνια;

Μεγάλωσα στο Παγκράτι, σε ένα διαμέρισμα 55 τ.μ. Ο πατέρας μου οικοδόμος και η μητέρα μου με αφοσίωση μεγάλωνε εμένα και την μεγαλύτερη αδελφή μου. Οι αναμνήσεις μου υπέροχες παρά την περιορισμένη οικονομική ευχέρεια. Πλατεία Δεληολάνη για παγωτό, σινεμά ” Πτι -Παλέ ” για ταινίες, ατελείωτο παιχνίδι στα γήπεδα μπάσκετ του Άλσους Παγκρατίου  με τους φίλους μου και γενικά μία ανέμελη παιδική ζωή που σήμερα φαντάζει ρετρό για τα νέα παιδιά που βρίσκονται μπροστά από μία οθόνη κινητού ή τάμπλετ χάνοντας παρόμοιες αναμνήσεις σαν τις δικές μου!!!

 

2. Θυμάσαι πώς ένιωσες όταν διάβασες για πρώτη φορά «Τα Ψηλά Βουνά»; Ήταν εκείνη η στιγμή που γεννήθηκε η αγάπη σου για τα βιβλία;

Ναι. Θυμάμαι ότι το συγκεκριμένο μυθιστόρημα ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό παιδικό βιβλίο. Εξιστορούσε τις περιπέτειες μιας ομάδας παιδιών που περνούσαν τις διακοπές τους σε ένα ψηλό βουνό. Βαθιές έννοιες της φιλίας και πολλών άλλων που ούτε σε μυθιστόρημάτα ενηλίκων δεν τις βρίσκεις. Ναι το “Ψηλά Βουνά ” ήταν το έναυσμα να αγαπήσω τη λογοτεχνία.

3. Ποια ήταν η σχέση σου με τη λογοτεχνία στο σχολείο; Ήσουν παιδί που διάβαζε από ανάγκη ή από επιλογή;

Η σχέση μου με τη λογοτεχνία στα πρώτα σχολικά χρόνια αλλά και μετέπειτα ήταν σχέση αλληλένδετη. Το ένα βιβλίο το καλοκαίρι έγινε δύο, προστέθηκε και η ανάγνωση ενός μυθιστορήματος το χειμώνα αν και τα ενδοσχολικά μαθήματα δεν σε άφηναν να έχεις ελεύθερο χρόνο. Είναι σημαντικό οι γονείς να δίνουν να καταλάβει στο παιδί ότι η ανάγνωση ενός βιβλίου είναι τόσο σημαντική όσο το παιχνίδι σε κάποια πλατεία ή παιδική χαρά. Μόνο έτσι θα του γίνει απαραίτητη ασχολία.

Από την επιστήμη στην τέχνη

4.Έχεις σπουδάσει οδοντοτεχνίτης και τεχνικός φαρμάκων – δυο ειδικότητες πολύ διαφορετικές από τη συγγραφή. Πώς ισορροπείς τη «λογική» του επιστήμονα με τη «φαντασία» του συγγραφέα;

Δύσκολη ερώτηση. Όταν αγαπάς αυτό που κάνεις και δίνεις οτιδήποτε έχεις μέσα σου, τότε όλα συνδιάζονται. Δεν υπάρχει λογική σε τίποτα εάν πρώτα δεν γίνεις μέρος του. Οι επιστήμες χρειάζονται αυταπάρνηση και αγάπη για να μπορέσεις να τις ολοκληρώσεις, δεν αρκεί μόνο η ψυχρή λογική, έτσι και η συγγραφή ενός βιβλίου. Εάν δεν συνδυάσεις τη λογική με το συναίσθημα τίποτα δεν θα μπορέσει να ισορροπήσει.

5. Πιστεύεις ότι η επιστημονική σου παιδεία σε βοήθησε στο να χτίσεις πειστικούς ήρωες και αληθοφανή εγκλήματα;

Νομίζω ότι σε ένα μικρό βαθμό ίσως. Για να γράψεις ένα αστυνομικό μυθιστόρημα η κατάλληλη επιστήμη θα ήταν η ιατροδικαστική, η νομική ή κάποια σχολή της αστυνομίας. Αλλά και πάλι η συγγραφή είναι η μετουσίωση του φανταστικού σε μία αληθινή ιστορία. Νομίζω ότι η συγγραφή θέλει φαντασία και λιγότερη λογική και πανεπιστημιακές σπουδές και γνώσεις.

Λογοτεχνικές επιρροές

6. Είσαι θαυμαστής της Αγκάθα Κρίστι, του Κόναν Ντόιλ, του Πόε και του Στίβεν Κινγκ – όλοι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους. Τι κρατάς απ’ τον καθένα;

Τους θαυμάζω όλους για την αγάπη τους για αυτό που κάνουν με αποτέλεσμα να αποτυπώνεται στα βιβλία τους. Από όλους κρατάω την όρεξη και το πάθος τους για τη συγγραφή και τη δημιουργία νέων ιστοριών που παρά τα πολλά τους χρόνια στο χώρο δεν κουράστηκαν να προσφέρουν έντονες συγκινήσεις στους αναγνώστες Φυσικά δεν μπορούν να παραμεριστούν οι τεχνικές τους στο τρόπο γραφής και την ατμόσφαιρα που τοποθετούσαν σαν να βρίσκονται παρόντες τους αναγνώστες τους.

7. Αν μπορούσες να δειπνήσεις με έναν από αυτούς τους συγγραφείς, ποιον θα διάλεγες και τι θα τον ρωτούσες;

Χαχαχα. Μία εύκολη απάντηση θα ήταν με όλους, αλλά επειδή θέλω να σου απαντήσω με ειλικρίνεια θα ήταν ο Βασιλιάς του Τρόμου. Ο Στήβεν Κινγκ. Η ερώτηση που θα του έκανα θα ήταν η εξής: Πώς γίνεται να έχει γράψει πάνω από 65 βιβλία και να έχει τόση φαντασία όπου οι σελίδες των μυθιστορημάτων του στο σύνολο να ξεπερνούν τις 600 σελίδες; Από πού αντλεί όλα όσα γράφει; Αυτή θα ήταν η ερώτηση μου.

8. Πόσο σε έχει επηρεάσει η «σκοτεινή πλευρά» της λογοτεχνίας; Τι σε γοητεύει στο μυστήριο και στο τρόμο;

Πάντα με ιντριγκάρει η σκοτεινή και μυστηριώδης πλευρά των πραγμάτων. Το μυστήριο και ο τρόμος σου βγάζει ένστικτα που ούτε εσύ ο ίδιος δεν περιμένεις ότι διαθέτεις. Νομίζω ότι και στα δύο η γοητεία κρύβεται στο αίσθημα του άγνωστου, του υπερφυσικού, του τρομακτικού, αυτού που δεν ξέρεις εάν θα καταφέρεις να ανταπεξέλθεις, να δοκιμάσεις τις αντοχές σου. Να αντιμετωπίσεις τις φοβίες σου κατάματα. Εσύ και ο Φόβος.

Το πρώτο σου βιβλίο

9. Η ιδέα για το «Πικρή Γεύση Θανάτου» γεννήθηκε στο Παρίσι. Τι ήταν αυτό που σε ενέπνευσε; Η ατμόσφαιρα της πόλης; Κάποια εικόνα;

Όμορφη ερώτηση. Όπως σου είπα τα ταξίδια και το μυστήριο είναι τα αγαπημένα μου. Το Παρίσι διαθέτει εκτός από όμορφα και κοσμοπολίτικα μέρη και ένα μυστήριο που ψάχνοντας το πέρα από τα εκθαμβωτικά φώτα του παρατηρείς στοιχεία που δεν τα περιμένεις. Δεν υπήρχε κάποια εικόνα για να με εμπνεύσει να γράψω ή όχι; Μήπως όλα όσα περιέχει το “Πικρή Γεύση Θανάτου ” είναι αληθινά γεγονότα; Δεν θα το μάθετε πότε……

10. Πώς βίωσες τη διαδικασία της συγγραφής του πρώτου σου μυθιστορήματος; Ήταν αγχωτική ή λυτρωτική;

Στην αρχή δυσκολεύτηκα να βρω το τρόπο να περάσω τις σκέψεις μου στο χαρτί. Σιγά σιγά όμως όλα κύλησαν σας νερό. Λες και κάποια αόρατη δύναμη με ωθούσε. Διαβάζοντας ξανά και ξανά το σύνολο του έργου έμεινα απόλυτα ευχαριστημένος και ενθουσιασμένος.

11. Οι ήρωές σου είναι απόφοιτοι Ιατροδικαστικής – φαντάζει «τεχνική» επιλογή. Ήθελες από την αρχή να υπάρχει επιστημονική βάση στην ιστορία;

Ναι. Ήθελα οι ήρωες μου να σχετίζονται με το έγκλημα. Νομίζω με βοήθησε αυτό να συνδέσω αρτιότερα την ιστορία του βιβλίου. Από τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα και σχόλια των αναγνωστών νομίζω ότι το πέτυχα.

12. Τι είναι αυτό που πιστεύεις πως κάνει το βιβλίο σου να ξεχωρίζει από άλλα του είδους;

Υπάρχουν αξιόλογοι συγγραφείς του είδους τόσο Έλληνες όσο και ξένοι. Αυτό που ξεχωρίζει το δικό μου βιβλίο είναι ότι υπάρχουν έντονα συναισθήματα και περιγραφές όπου σε αντίστοιχα του είδους μυθιστορήματα απουσιάζουν. Τα βρίσκεις σε αισθηματικά και ιστορικά μυθιστορήματα. Η περιγραφή ιστορικών μνημείων και γεγονότων που αφορούν το Παρίσι όπως και το αίσθημα της ειλικρινούς συγχώρεσης και αγάπης αλλά και του χιούμορ που εμφανίζεται συχνά στο μυθιστόρημα μου δύσκολα τα εντοπίζεις σε ανάλογα του είδους. Δεν είναι απλά ένα μυθιστόρημα που περιγράφει ένα φόνο, τα κίνητρά και το κυνήγι του δράστη από την αστυνομία, είναι ένα σύνολο πραγμάτων!!!

Η συγγραφή ως ταξίδι

13. Συνδυάζεις τις δύο μεγάλες σου αγάπες – τα ταξίδια και το μυστήριο. Ποιος προορισμός σε έχει «ταράξει» περισσότερο δημιουργικά;

Νομίζω η Ρώμη. Αυτή η πόλη έχει κάτι το οποίο δεν το βρίσκεις εύκολα. Καταρχάς είναι ένα μουσείο από μόνη της. Σε κάθε στενό μία ιστορία αιώνων. Μία αυτοκρατορία που δεν σταμάτησε αιώνες πριν. Συνεχίζει να σε μαγεύει με τα αμέτρητα αξιοθέατα και μνημεία της. Στη συνέχεια θα το διαπιστώσετε και εσείς πόσο πολύ με έχει «ταράξει» αυτή η πόλη. Υπομονή…..

 

14. Πιστεύεις ότι κάθε ταξίδι κρύβει μια ιστορία; Σημειώνεις εικόνες και σκέψεις όταν ταξιδεύεις;

Σίγουρα. Κάθε προορισμός κρύβει κάτι στο σεντούκι του. Εσύ αυτό που οφείλεις να κάνει είναι να βρεις το κλειδί και να το ανοίξεις. Νομίζω ότι κάθε ταξιδιώτης που επισκέπτεται έναν προορισμό θα πρέπει να έχει βρέξει το σφουγγάρι του μυαλού του για να μπορεί να αποθηκεύσει όλα όσα του δίνει απλόχερα το μέρος που επισκέπτεται. Αυτό κάνω και εγώ.

15. Πόσο δύσκολο είναι για έναν νέο συγγραφέα σήμερα να τολμήσει να εκτεθεί με ένα πρώτο βιβλίο;

Παρά μα πάρα πολύ δύσκολο. Χιλιάδες βιβλία εκδίδονται κάθε χρόνο με ποσοστό 1% επιτυχίας τους. Αυτό δε σημαίνει ότι το βιβλίο που γράφει κάποιος δεν είναι καλό αλλά ότι ένα σύνολο πραγμάτων δεν επιτρέπουν την επιτυχία του.. Δεν υπονοώ κάτι αλλά αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Υπομονή χρειάζεται.

Μέλλον & όνειρα

16. Ετοιμάζεις κάποιο καινούργιο βιβλίο; Θα συνεχίσεις τη σειρά με τους ίδιους ήρωες ή ετοιμάζεις κάτι εντελώς διαφορετικό;

Βρίσκομαι ήδη στη συγγραφή του τρίτου μυθιστορήματος μου. Ναι, η σειρά των βιβλίων μου θα έχουν κεντρικούς ήρωες τους δύο πρωταγωνιστές με τη διαφορά ότι σε κάθε βιβλίο θα έχουν να αντιμετωπίσουν μία εντελώς διαφορετική υπόθεση και θα βρίσκονται σε ένα τελείως διαφορετικό μέρος της Γης. Κατά κάποιο τρόπο όμως ο αναγνώστης θα πρέπει να έχει διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο μου για να μπορέσει να προχωρήσει στο επόμενο όχι λόγω συνέχειας της υπόθεσης αλλά κάποιων προσωπικών στιγμών των κεντρικών ηρώων μου. Η ζωής τους θα εξελίσσεται σαν μία πραγματική ζωή δύο νέων ανθρώπων.

 

17. Θα ήθελες να δεις το βιβλίο σου να μεταφέρεται στην τηλεόραση ή τον κινηματογράφο; Έχεις στο μυαλό σου πώς θα έμοιαζε ο κόσμος του;

Νίκο μου, η μεταφορά του στη τηλεόραση ή τον κινηματογράφο θα ήταν ένα όνειρο ζωής. Ναι το έχω ονειρευτεί και θα το ήθελα πολύ. Θα το φανταζόμουν να περιμένει ο τηλεθεατής με αγωνία ή ο λάτρης των ταινιών κάθε εβδομάδα εάν πρόκειται για τηλεοπτική σειρά ή στην πρώτη προβολή εάν πρόκειται για κινηματογραφική ταινία κρατώντας την ανάσα του. Το φαντάζομαι να σπάει ταμεία……. Νομίζω ότι ξέφυγα λιγάκι.

 

18. Πόσο σημαντική είναι για σένα η ανταπόκριση των αναγνωστών; Ποιο είναι το πιο όμορφο σχόλιο που έχεις λάβει μέχρι σήμερα;

Νομίζω ότι εάν ο αναγνώστης δεν ανταποκρίνεται δεν υπάρχει λόγος να συνεχίζεις να γράφεις. Φυσικά η πώληση ενός βιβλίου δεν σημαίνει πάντα ότι αξίζει το περιεχόμενο. Το ομορφότερο σχόλιο ήταν ενός ηλικιωμένου άνδρα που έχασε πρόσφατα τη γυναίκα του και επί 60 χρόνια την κρατούσε αγκαλιά του και διάβαζαν το βράδυ ένα βιβλίο μαζί. Ολοκληρώνοντας το βιβλίο μου με ευχαρίστησε και μου είπε συγκινημένος ότι αυτό το συναίσθημα το ξανά ένοιωσε χάρη σε εμένα. Ένοιωσε ότι την είχε ξανά αγκαλιά του. Ήταν συγκινητικό και νομίζω ότι δεν θα το ξεχάσω ποτέ!

Προσωπικά & Ανθρώπινα

19. Μίλησες με πολλή τρυφερότητα για τη γυναίκα σου. Πόσο σημαντική είναι η στήριξή της στη συγγραφική σου πορεία;

Η γυναίκα μου είναι τα ΠΑΝΤΑ για εμένα. Είμαι μαζί της από τα 19. Έχουμε ζήσει τα πάντα. Από στρατιωτική θητεία μέχρι απώλεια του πατέρα μου και θάνατο. Χωρίς αυτήν δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης μου. Ακούγεται υπερβολικό αλλά έτσι νιώθω. Με στήριξε από την αρχή της τρέλας μου και την ευχαριστώ πολύ αν και την παραμελώ όταν γράφω αλλά οκ, το καταλαβαίνει.

20. Αν συναντούσες τον εαυτό σου παιδί, τι θα του έλεγες σήμερα;

Αυτό που θα του έλεγα είναι να πραγματοποιεί τα όνειρα του δίχως να σκέφτεται τι θα πει ο κόσμος. Να ανοίξει τα φτερά του και να πετάξει όπου η καρδιά και το μυαλό τον οδηγήσουν με σεβασμό και αξιοπρέπεια και χωρίς να κάνει πράγματα που να τον προσβάλουν.

 

21. Τι σε εμπνέει στην καθημερινότητά σου; Έχεις κάποια συνήθεια ή ιεροτελεστία όταν γράφεις;

Δεν έχω κάποια ιεροτελεστία ή κάτι να με εμπνέει. Όταν κάθομαι μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή χάνομαι, εξαφανίζομαι, μεταφέρομαι σε άλλη διάσταση. Εκείνη των ηρώων του μυθιστορήματος μου.

22. Ποιο είναι το μεγαλύτερό σου όνειρο ως συγγραφέας; Και τι σε κρατά προσγειωμένο;

Το μεγαλύτερο μου όνειρο σαν συγγραφέας είναι να βάλω στα σπίτια και στις βιβλιοθήκες όσων περισσότερων αναγνωστών τα βιβλία μου, τις ιστορίες που έπλασα. Δεν με ενδιαφέρει να γίνει best seller, με ενδιαφέρει να αγαπήσουν τις ιστορίες μου και να τους αφήσουν κάτι να θυμούνται. Νομίζω προσγειωμένο σε κάνουν οι καταστάσεις στη ζωή σου, όχι κάτι συγκεκριμένο. Εάν πάλι ξεφύγεις σε κάποια φάση της από κάποια επιτυχία, το κλειδί είναι να έχεις την αντίληψη να το σταματήσεις εγκαίρως πριν να είναι πολύ αργά.

 

23. Αν ένας νέος αναγνώστης ερχόταν και σου έλεγε: «Δεν έχω διαβάσει ποτέ αστυνομική λογοτεχνία, γιατί να ξεκινήσω από εσένα;» – τι θα του απαντούσες;

Νίκο ομολογώ ότι με έχεις στριμώξει με τις ερωτήσεις σου. Θα του έλεγα να διαβάζει γενικώς βιβλία και εάν αποφασίσει να ασχοληθεί με την ανάγνωση τέτοιου είδους και μάλιστα με το δικό μου, να το κάνει άφοβα γιατί θα του αφήσει εκτός από μία απίθανη αστυνομική ιστορία και τη γνωριμία με ένα ιστορικό και κοσμοπολίτικο μέρος, αξίες και ιδανικά που πιστεύω ότι θα τον κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

 

24. Με μία λέξη, πώς θα χαρακτήριζες τη συγγραφή για σένα; Πάθος, ανάγκη, λύτρωση ή κάτι άλλο;

Τη συγγραφή για εμένα θα την χαρακτήριζα με μία λέξη: Οξυγόνο. Νομίζω ότι κάθε φορά που μπαίνω σε αυτή την διαδικασία αναπνέω καλύτερα και περισσότερο καθαρά.

Ν.Γ: Αριστείδη, σε ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη. Εύχομαι το συγγραφικό σου ταξίδι να είναι μακρύ, γεμάτο ανατροπές – αλλά και δικαίωση. Όπως ακριβώς και οι ήρωές σου.

Α.Η: Νίκο σε ευχαριστώ πολύ κ πάλι για το ενδιαφέρον σου και το κόπο να κάνεις αυτή την όμορφη συνέντευξη. Σου εύχομαι μία όμορφη Κυριακή.