Το Harry Potter and the Prisoner of Azkaban θεωρείται μέχρι σήμερα από πολλούς θαυμαστές και κινηματογραφικούς κριτικούς ως μία από τις κορυφαίες στιγμές ολόκληρου του franchise. Η τρίτη ταινία της σειράς διαφοροποίησε αισθητά την αισθητική και τον τόνο του μαγικού κόσμου, χάρη σε μεγάλο βαθμό στη σκηνοθετική ματιά του Alfonso Cuarón.
Παρά την επιτυχία της, ωστόσο, ο Μεξικανός σκηνοθέτης δεν επέστρεψε πίσω από την κάμερα για την τέταρτη ταινία, Harry Potter and the Goblet of Fire. Για αρκετό καιρό, οι λόγοι της αποχώρησής του παρέμεναν σχετικά ασαφείς. Μία πρόσφατη αποκάλυψη του παραγωγού David Heyman έρχεται τώρα να φωτίσει περισσότερο την κατάσταση.
Η εξάντληση του Alfonso Cuarón
Μιλώντας στο Harry Potter: The Official Film Podcast, ο David Heyman αναφέρθηκε στην απόφαση του Cuarón να μην αναλάβει τη σκηνοθεσία της τέταρτης ταινίας.
Όπως εξήγησε, η παραγωγή του Prisoner of Azkaban είχε αποδειχθεί ιδιαίτερα απαιτητική για τον σκηνοθέτη. Έτσι, όταν οι παραγωγοί τον ρώτησαν αν επιθυμούσε να συνεχίσει με το Goblet of Fire, η απάντησή του ήταν αρνητική.
Ο Heyman περιέγραψε χαρακτηριστικά τον Cuarón ως έναν άνθρωπο που είχε φτάσει στα όριά του από την ένταση και τον φόρτο εργασίας.
«Ρωτήσαμε τον Alfonso αν ήθελε να κάνει την τέταρτη ταινία και εκείνος είπε “Cabrón”. Νομίζω ότι ήταν εξαντλημένος».
Ο παραγωγός πρόσθεσε πως, κοιτάζοντας σήμερα φωτογραφίες του σκηνοθέτη από εκείνη την περίοδο, η κούρασή του είναι εμφανής. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Cuarón είχε ουσιαστικά εξαντλήσει τα αποθέματά του και δεν ήθελε να επιστρέψει αμέσως σε μία ακόμη τεράστια παραγωγή.
Μία παραγωγή που μεγάλωνε μαζί με την ιστορία
Η απόφαση του Alfonso Cuarón γίνεται ακόμη πιο κατανοητή αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος της κινηματογραφικής σειράς Harry Potter.
Με κάθε νέα ταινία, οι ιστορίες της J.K. Rowling γίνονταν μεγαλύτερες, πιο σύνθετες και απαιτούσαν ολοένα περισσότερους χαρακτήρες, σκηνικά, ειδικά εφέ και πολύμηνα γυρίσματα.
Το Harry Potter and the Goblet of Fire αποτελούσε, μάλιστα, ένα ακόμη μεγαλύτερο βήμα. Το Τρίαθλο των Μάγων, οι τρεις επικίνδυνες δοκιμασίες και η επιστροφή του Voldemort έδιναν στην ταινία μία ιδιαίτερα απαιτητική παραγωγική κλίμακα.
Επομένως, η μετάβαση από τη μία ταινία στην επόμενη δεν ήταν απλώς θέμα αλλαγής σκηνοθέτη. Ήταν η συνέχεια ενός franchise που εξελισσόταν πλέον σε μία από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές παραγωγές της εποχής.
Ο Mike Newell ανέλαβε το Goblet of Fire
Με την αποχώρηση του Cuarón, η σκηνοθετική καρέκλα πέρασε στον Mike Newell, γνωστό τότε για ταινίες όπως το Four Weddings and a Funeral και το Donnie Brasco.
Ο Newell ανέλαβε μία εξαιρετικά δύσκολη αποστολή: να συνεχίσει την κινηματογραφική πορεία του Harry Potter, διατηρώντας παράλληλα τη συνέχεια με τις προηγούμενες ταινίες.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον David Heyman, ούτε ο νέος σκηνοθέτης έμεινε ανεπηρέαστος από την ένταση της παραγωγής. Ο παραγωγός αποκάλυψε πως ο Newell ολοκλήρωσε τα γυρίσματα επίσης σε κατάσταση απόλυτης εξάντλησης.
Η μαρτυρία αυτή αποκαλύπτει μία λιγότερο λαμπερή πλευρά των τεράστιων κινηματογραφικών franchise: πίσω από το τελικό αποτέλεσμα και τη μαγεία της οθόνης κρύβονται μήνες ασταμάτητης δουλειάς, πίεσης και απαιτητικών γυρισμάτων.
Και ο Chris Columbus είχε τους δικούς του λόγους
Ο David Heyman αναφέρθηκε επίσης στον Chris Columbus, τον σκηνοθέτη που έβαλε τις βάσεις για ολόκληρη την κινηματογραφική σειρά.
Ο Columbus σκηνοθέτησε τις δύο πρώτες ταινίες, Harry Potter and the Philosopher’s Stone και Harry Potter and the Chamber of Secrets, πριν αποφασίσει να αποχωρήσει.
Στη δική του περίπτωση, η απόφαση δεν συνδεόταν μόνο με την επαγγελματική εξάντληση. Ο σκηνοθέτης ήθελε να επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και να βρίσκεται περισσότερο κοντά στην οικογένειά του.
Όπως εξήγησε ο Heyman, ο Columbus ταξίδευε σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο προς το Σαν Φρανσίσκο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας των ταινιών, προκειμένου να βλέπει τα παιδιά του.
Η συγκεκριμένη λεπτομέρεια δείχνει πόσο απαιτητική ήταν ήδη από τα πρώτα της βήματα η παραγωγή του Harry Potter. Η τεράστια επιτυχία των ταινιών είχε ως αποτέλεσμα οι συντελεστές να εργάζονται σε ένα πρόγραμμα που άφηνε ελάχιστο χώρο για προσωπική ζωή.
Μία αλλαγή σκηνοθετών που τελικά βοήθησε τη σειρά
Παρά τις συνεχείς αλλαγές πίσω από την κάμερα, κάθε σκηνοθέτης άφησε το δικό του αποτύπωμα στον κόσμο του Harry Potter.
Ο Chris Columbus δημιούργησε την αρχική κινηματογραφική ταυτότητα του franchise και παρουσίασε στο κοινό τον μαγικό κόσμο του Hogwarts. Ο Alfonso Cuarón, από την άλλη, έδωσε στην τρίτη ταινία μία πιο σκοτεινή, ώριμη και κινηματογραφικά τολμηρή αισθητική.
Στη συνέχεια, ο Mike Newell ανέλαβε το Goblet of Fire, μία ιστορία που σηματοδότησε ακόμη ένα σημαντικό σημείο καμπής για τους χαρακτήρες.
Έτσι, παρότι η αποχώρηση του Cuarón μπορεί αρχικά να έμοιαζε με απώλεια για τη σειρά, η διαφορετική προσέγγιση κάθε σκηνοθέτη συνέβαλε τελικά στο να αποκτήσει το Harry Potter ένα πολυδιάστατο κινηματογραφικό ύφος.
Η κούραση πίσω από τη μαγεία
Πίσω από τα εντυπωσιακά σκηνικά, τα ειδικά εφέ και τις μαγικές περιπέτειες του Hogwarts υπήρχε μία κινηματογραφική μηχανή που λειτουργούσε σε εξαιρετικά υψηλούς ρυθμούς.
Η αποκάλυψη του David Heyman για τον Alfonso Cuarón και τον Mike Newell υπενθυμίζει ότι η δημιουργία των ταινιών Harry Potter δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Οι σκηνοθέτες δεν καλούνταν απλώς να μεταφέρουν στη μεγάλη οθόνη τα δημοφιλή βιβλία της J.K. Rowling. Έπρεπε να διαχειριστούν τεράστιες παραγωγές, απαιτητικά προγράμματα και την πίεση ενός παγκόσμιου κοινού.
Και ίσως αυτή ακριβώς η πίεση να εξηγεί γιατί, πίσω από τη μαγεία που βλέπουμε στην οθόνη, κρύβονται ιστορίες εξίσου ενδιαφέρουσες με εκείνες που γνωρίζουμε από τις ταινίες.
Η αποχώρηση του Alfonso Cuarón από το Harry Potter and the Goblet of Fire δεν οφειλόταν, λοιπόν, σε κάποια δημιουργική σύγκρουση. Όπως προκύπτει από τα λόγια του David Heyman, ο σκηνοθέτης είχε απλώς φτάσει στα όριά του και επέλεξε να μην επιστρέψει σε μία παραγωγή που θα απαιτούσε ξανά τεράστια προσωπική και επαγγελματική δέσμευση.
