Γράφει η Μαρία Τσιμπογιάννη

Τίτλος: Η λέσχη των αδιάκριτων βιβλιόφιλων
Συγγραφέας: Freya Sampson
Μετάφραση: Όλγα Γκαρτζονίκα
Εκδόσεις Μίνωας @minoasbooks

Δε ξέρω για εσάς, αλλά εγώ την Freya Sampson την θεωρώ πολύ καλή στο feel good κι εδώ η κυρία πειραματίζεται με το αστυνομικό.

Η Νόβα σύμβουλος νέων (σαν τους δικούς μας τους ΠΕ23) βρίσκει μια νέα δουλειά στο χωριό του φίλου της του Κρεγκ, με σκοπό να βάλει τη ζωή της σε τάξη μετά το θάνατο του μπαμπά της. Η αγάπη της για τα βιβλία την οδηγεί στο να φτιάξει μια λέσχη ανάγνωσης! Νιώθει ότι η λέσχη ανάγνωσης όμως δεν έχει και μεγάλη επιτυχία καθώς αποτελείται από μια στρίτζο γριά, τον Ας, τον ηλικιωμένο Άρθουρ και τον Μάικλ. Ξαφνικά, κατά τη διάρκεια της συνάντησης τους ο Μάικλ φεύγει βιαστικά και η Φίλις αρχίζει να τον παρακολουθεί και μαθαίνει πως η μάνα του Μάικλ πέθανε. Ταυτόχρονα τα χρήματα για την αναστήλωση του πνευματικού κέντρου έκαναν φτερά. Κατηγορούμενη βρέθηκε η Νόβα η οποία μάλλον φάνηκε να ήταν «απρόσεκτη». Ο Κρεγκ και η Πάμελα – η πεθερά της- δε της συμπεριφέρονται υποστηρικτικά και η Πάμελα την πιέζει σχετικά με το γάμο τους και τη διοργάνωση του. Η Νόβα δίνει προτεραιότητα στην ομάδα και αναζητούν τον Μάικλ ως φερόμενο δολοφόνο. Αρχίζουν να καταστρώνουν σχέδιο και η Φίλις ακολουθεί τα χνάρια της Μις Μάρπλ.

Αυτό που μου αρέσει στην Sampson είναι ότι θέτει του ηλικιωμένους σε πρώτο πλάνο και πραγματικά οι ηλικιωμένοι βάζουν το αλατοπίπερο σε όλη την πλοκή! Επίσης, αγγίζει ταυτόχρονα αρκετά κοινωνικά θέματα και προσπαθεί να τα αναδείξει. Βέβαια, σε αυτό το βιβλίο το παράκανε και κάπου ανέμειξε πολλά (παράνομες υιοθεσίες, κοινωνικοποίηση, περιθωριοποίηση των ηλικιωμένων, σχέσεις ομοφυλόφιλων, διαχείριση πένθους).

Χαίρομαι όταν συγγραφείς πειραματίζονται με διαφορετικά είδη και εδώ θεωρώ πως η Sampson ήθελε να γράψει ένα βιβλίο αφιερωμένο στην Agatha αν και πάλι προς το τέλος προσπάθησε θα φέρει ένα τόνο feel good. Προς τη μέση του βιβλίου πλάγιασε αρκετά αλλά μετά η πλοκή είχε ροή. Στα αρνητικά του βιβλίου θα έβαζα και τη θεματική του βιβλίου σχετικά με την κατάρρευση του πνευματικού κέντρου καθώς κι άλλη συγγραφέας είχε γράψει γι’ αυτό. Αυτό με ξενέρωσε λίγο στην αρχή αλλά στη συνέχεια ήταν καλό.