Γράφει ο Νίκος Γκάτσιος

Μετά το Phantom Thread (2017), ο Πολ Τόμας Άντερσον επιστρέφει με μια ταινία που δείχνει πόσο ακούραστα δημιουργικός παραμένει. Το One Battle After Another είναι μια φιλόδοξη μίξη καυστικού χιούμορ, αδρεναλίνης και αιχμηρού πολιτικού σχολίου, βασισμένη στο Vineland του Τόμας Πίντσον – και ήδη συζητιέται ως μία από τις πιο σημαντικές πρεμιέρες της χρονιάς.

Η ιστορία

Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο υποδύεται τον Μπομπ, έναν παρηκμασμένο ριζοσπάστη της δεκαετίας του ’60, που βυθισμένος στην απραξία, το ποτό και την τηλεόραση, βλέπει ξαφνικά τη ζωή του να ανατρέπεται. Όταν η κόρη του Γουίλα (η πολλά υποσχόμενη Τσέις Ινφινίτι) πέφτει θύμα απαγωγής, ο Μπομπ αναγκάζεται να ξαναμπεί στη «φωτιά» – έναν κόσμο προδοσίας, μυστικών οργανώσεων και βίαιων συγκρούσεων, που θυμίζει τις πληγές μιας Αμερικής που ποτέ δεν ξεπέρασε τους δαίμονες της.

Το καστ

Ο Ντι Κάπριο, σε έναν ρόλο που απαιτεί συνεχείς μετατοπίσεις ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό, βρίσκει στον Άντερσον τον ιδανικό καθοδηγητή. Ο Σον Πεν κλέβει τη μισή ταινία ως ο διεφθαρμένος αξιωματικός Στίβεν Λόκτζο, προσφέροντας μία από τις πιο σκοτεινές ερμηνείες του εδώ και χρόνια. Η Τεγιάνα Τέιλορ, ως Περφίντια – πρώην σύντροφος του Μπομπ και σκληροπυρηνική ακτιβίστρια – δίνει μια μαγνητική, απρόβλεπτη παρουσία, ενώ ο Μπενίσιο ντελ Τόρο, στον ρόλο του «Σενσέι», χαρίζει στις πιο παράδοξες σκηνές της ταινίας έναν απρόσμενο συνδυασμό βίας και χιούμορ.

Σκηνοθεσία και ύφος

Με διάρκεια σχεδόν τρεις ώρες, το One Battle After Another δεν κάνει εκπτώσεις. Η ταινία απλώνει ένα κινηματογραφικό παζλ γεμάτο ένταση, παράνοια και ειρωνεία. Ο Άντερσον επιβεβαιώνει την ικανότητά του να υφαίνει πολύπλοκες ιστορίες, συνδυάζοντας μαύρο χιούμορ, κοινωνικό στοχασμό και πολιτική αλληγορία – πάντα υπό τη βαριά σκιά του Πίντσον, του οποίου το ύφος έχει επηρεάσει καθοριστικά τον σκηνοθέτη από το Inherent Vice.

Υποδοχή και σημασία

Οι πρώτες αντιδράσεις ήταν εκρηκτικές: κριτικοί μίλησαν για «ένα θαρραλέο έργο που ισορροπεί ανάμεσα στο γελοίο και το τρομακτικό». Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ δεν δίστασε να χαρακτηρίσει το φιλμ «πιο επίκαιρο σήμερα απ’ ό,τι όταν γράφτηκε το σενάριο», υπογραμμίζοντας την πολιτική του βαρύτητα.

Το One Battle After Another δεν είναι απλώς μια περιπέτεια με καταιγιστική δράση. Είναι ένα οξύ σχόλιο πάνω στην Αμερική του σήμερα: στις κοινωνικές εντάσεις, στην αέναη κληρονομιά της βίας και στην απογοήτευση μιας γενιάς που κάποτε πίστεψε πως θα αλλάξει τον κόσμο. Μέσα από το χαρακτηριστικό βλέμμα του Πολ Τόμας Άντερσον, η ταινία μετατρέπεται σε καθρέφτη μιας εποχής που, αν και έχει αλλάξει πρόσωπο, παραμένει το ίδιο διχασμένη.

Συμπέρασμα

Με το One Battle After Another, ο Πολ Τόμας Άντερσον παραδίδει μια ταινία που δεν φοβάται να τεντώσει τα όρια ανάμεσα στο είδος, την πολιτική και την καθαρή κινηματογραφική απόλαυση. Ο Ντι Κάπριο, ο Πεν και ο ντελ Τόρο συνθέτουν ένα καστ που καίει την οθόνη, ενώ ο σκηνοθέτης αποδεικνύει ξανά ότι παραμένει ένας από τους πιο ευφυείς και τολμηρούς δημιουργούς του σύγχρονου Χόλιγουντ.

Το One Battle After Another είναι μια εμπειρία που σε αφήνει λαχανιασμένο, αλλά και βαθιά σκεπτικό. Και ίσως, τελικά, αυτή να είναι η μεγαλύτερη νίκη του Άντερσον.