Μια βαθιά προσωπική και ταυτόχρονα οικουμενική ιστορία για την αγάπη, την απουσία και τα τραύματα της παιδικής ηλικίας έρχεται στη σκηνή του Θεάτρου Άνεσις. Η Happy Productions παρουσιάζει την παράσταση «Ρίταμαργαρίταρίταμαργαρίταρίταμαργαρί…», ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο σε κείμενο και σκηνοθεσία της Μαρίας Μαγκανάρη, εμπνευσμένο από τη σύνθετη και θυελλώδη σχέση της συγγραφέα Μαργαρίτας Καραπάνου με τη μητέρα της, επίσης λογοτέχνιδα, Μαργαρίτα Λυμπεράκη.

Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε τη Λυδία Φωτοπούλου, την Ευδοκία Ρουμελιώτη και τον Νικόλα Ντούρο. Μέσα από τη συνάντηση του θεάτρου με τη λογοτεχνία, η παράσταση επιχειρεί να φωτίσει τις αντιφάσεις ενός δεσμού που κινείται διαρκώς ανάμεσα στην τρυφερότητα και την απόσταση, στην ανάγκη για αποδοχή και στην οδύνη της απουσίας.

«Ρίταμαργαρίταρίταμαργαρίταρίταμαργαρί…»: Μια ιστορία αγάπης, απώλειας και μνήμης

Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται η ιδιαίτερη σχέση δύο γυναικών, μιας μητέρας και μιας κόρης, που αναζητούν η μία την άλλη μέσα από τις λέξεις, τις αναμνήσεις και τις πληγές του παρελθόντος. Η μητέρα επιλέγει τον δρόμο της δημιουργίας, ακόμη κι όταν αυτός την απομακρύνει από το παιδί της. Η κόρη, από την άλλη πλευρά, μεγαλώνει προσπαθώντας να γεφυρώσει το συναισθηματικό κενό που αφήνει πίσω της αυτή η απόσταση.

Η σκηνική αφήγηση αντλεί υλικό από το εμβληματικό μυθιστόρημα «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» της Μαργαρίτας Καραπάνου, καθώς και από τις επιστολές της Μαργαρίτας Λυμπεράκη προς την κόρη της, οι οποίες δημοσιεύτηκαν στο βιβλίο «Δε μ’ αγαπάς. Μ’ αγαπάς». Παράλληλα, αξιοποιούνται στοιχεία από άλλα έργα της Καραπάνου, όπως τα «Μήπως», «Η ζωή είναι αγρίως απίθανη» και «Μαμά».

Μέσα από αυτό το λογοτεχνικό υλικό, οι δύο γυναικείες μορφές αποκτούν θεατρική υπόσταση, αποκαλύπτοντας τις διαφορετικές όψεις μιας σχέσης που δεν μπορεί να χωρέσει σε απλές εξηγήσεις. Η αγάπη συνυπάρχει με τον θυμό, ο θαυμασμός με την ενοχή και η επιθυμία για εγγύτητα με την ανάγκη για προσωπική ελευθερία.

Μαρία Μαγκανάρη: Η σκηνική αποτύπωση ενός δεσμού που δεν λύνεται ποτέ

Η Μαρία Μαγκανάρη προσεγγίζει τη σχέση μητέρας και κόρης ως ένα διαρκές παιχνίδι αναζήτησης και απομάκρυνσης. Η μητέρα φεύγει και επιστρέφει, ενώ η κόρη εξακολουθεί να την αναζητά, ακόμη και όταν η παρουσία της έχει μετατραπεί σε ανάμνηση ή όνειρο.

Οι λέξεις λειτουργούν ως γέφυρες επικοινωνίας, αλλά και ως εμπόδια που δυσκολεύουν τη συνάντηση των δύο προσώπων. Οι καθημερινές φράσεις μπλέκονται με μεταφορές, εξομολογήσεις και εικόνες, δημιουργώντας έναν ποιητικό κόσμο όπου η πραγματικότητα συναντά τη φαντασία.

Στο σκηνοθετικό της σημείωμα, η δημιουργός αναφέρεται στην ανάγκη του ανθρώπου να δώσει μορφή σε όσα αδυνατεί να κατανοήσει. Η επίκληση του Άμλετ και η αγωνιώδης απαίτηση για μια απάντηση αναδεικνύουν τη βαθύτερη ανάγκη για επικοινωνία: να μιλήσει εκείνος που απουσιάζει, να σπάσει η σιωπή και να αποκτήσει νόημα ένα τραύμα που παραμένει ανοιχτό.

Ιδιαίτερη θέση στη σκηνική σύνθεση έχει και το σώμα της μητέρας, το οποίο παρουσιάζεται μέσα από την οπτική της κόρης ως ένας τόπος ασφάλειας, επιθυμίας και βαθιάς συναισθηματικής σύνδεσης. Τι συμβαίνει, όμως, όταν αυτός ο τόπος παύει να είναι προσβάσιμος; Τι απομένει όταν η παρουσία μετατρέπεται σε απουσία και η ανάγκη για αγάπη συνεχίζει να υπάρχει;

Τα παιδικά τραύματα και η ανάγκη να αγαπηθούμε

Πέρα από την ιδιαίτερη ιστορία της Καραπάνου και της Λυμπεράκη, η παράσταση αγγίζει ζητήματα που ξεπερνούν τα όρια μιας οικογενειακής αφήγησης. Η παιδική ηλικία, η συναισθηματική εγκατάλειψη, η ενοχή, η εξάρτηση και η αναζήτηση της αποδοχής συνθέτουν ένα θεματικό πεδίο που αφορά βαθιά τις ανθρώπινες σχέσεις.

Παράλληλα, το έργο αναδεικνύει τις γυναίκες που διεκδίκησαν τη δημιουργική τους ελευθερία σε εποχές κατά τις οποίες αυτή δεν ήταν δεδομένη. Η επιθυμία για καλλιτεχνική έκφραση έρχεται αντιμέτωπη με τις προσδοκίες της μητρότητας, ενώ η προσωπική ολοκλήρωση συγκρούεται με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της οικογενειακής ζωής.

Έτσι, το «Ρίταμαργαρίταρίταμαργαρίταρίταμαργαρί…» διαμορφώνει ένα ποιητικό σκηνικό πορτρέτο δύο γυναικών που προσπαθούν να συναντηθούν, ακόμη κι όταν οι επιλογές τους τις οδηγούν σε αντίθετες κατευθύνσεις. Τα φαντάσματα της παιδικής ηλικίας εξακολουθούν να κατοικούν μέσα τους, υπενθυμίζοντας πως ορισμένες απουσίες δεν παύουν ποτέ να ζητούν απαντήσεις.

Συντελεστές και ταυτότητα της παράστασης

Η θεατρική παραγωγή συγκεντρώνει μια ομάδα καλλιτεχνών που συμβάλλουν στη δημιουργία του ιδιαίτερου σκηνικού κόσμου της παράστασης.

• Κείμενο – Σκηνοθεσία: Μαρία Μαγκανάρη
• Σκηνικά – Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος
• Φωτισμοί: Μαρία Γοζαδίνου
• Κινησιολόγος: Παναγιώτα Καλλιμάνη
• Βοηθός σκηνοθέτη: Πάολα Καλλιγά
• Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Λευτέρης Βορλόκας
• Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
• Γραφιστική επιμέλεια: Μάριος Γαμπιεράκης (Μαύρα Γίδια)
• Διεύθυνση παραγωγής: Ιωάννης Παντελίδης
• Προβολή – Επικοινωνία: Αγλαΐα Παγώνα
• Παραγωγή: Happy Productions

Πρωταγωνιστούν: Λυδία Φωτοπούλου, Ευδοκία Ρουμελιώτη και Νικόλας Ντούρος.

Πού και πότε θα δείτε την παράσταση

Η παράσταση «Ρίταμαργαρίταρίταμαργαρίταρίταμαργαρί…» παρουσιάζεται στο Θέατρο Άνεσις, με τις ακόλουθες ημέρες και ώρες:

• Κυριακή: 21:00
• Δευτέρα: 21:00
• Τρίτη: 20:00

Η παραγωγή της Happy Productions προσκαλεί το κοινό σε μια θεατρική συνάντηση με τη λογοτεχνία της Μαργαρίτας Καραπάνου και της Μαργαρίτας Λυμπεράκη, εξερευνώντας τα σύνθετα μονοπάτια της μητρικής αγάπης, της απουσίας και της μνήμης. Μια παράσταση για όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ, για τις λέξεις που επιχειρούν να γεφυρώσουν τις αποστάσεις και για τα συναισθήματα που εξακολουθούν να μας ακολουθούν πολύ μετά το τέλος της παιδικής ηλικίας.