Το 1987, ο οραματιστής σκηνοθέτης Paul Verhoeven παρουσίασε κάτι που έμοιαζε με απλή sci-fi περιπέτεια, αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια καυστική πολιτική σάτιρα μεταμφιεσμένη σε action υπερθέαμα. Στο δυστοπικό Ντιτρόιτ, η πανίσχυρη εταιρεία OCP δημιουργεί τον απόλυτο αστυνομικό. Όμως πίσω από τη μεταλλική μάσκα υπάρχει ένας άνθρωπος. Ο Άλεξ Μέρφι. Ένας αστυνομικός που δολοφονείται και «αναγεννιέται» ως RoboCop. Ο Peter Weller χάρισε στο ρόλο μια απίστευτη εσωτερικότητα. Με ελάχιστες εκφράσεις, μέσα από μια άκαμπτη στολή, κατάφερε να δώσει ψυχή σε ένα μηχάνημα. Και κάπου εκεί γεννήθηκε ένας από τους πιο εμβληματικούς κινηματογραφικούς ήρωες των 80s. Το σύμπαν επεκτάθηκε με το RoboCop 2, όπου η βία έγινε ακόμη πιο ωμή και η κοινωνική παρακμή πιο έντονη. Το 1993 ήρθε το RoboCop 3, με διαφορετικό τόνο και νέο πρωταγωνιστή, προσπαθώντας να κρατήσει ζωντανό το franchise. Το 2014, το Hollywood επιχείρησε reboot με το RoboCop, δίνοντας μια πιο σύγχρονη, τεχνολογικά επικαιροποιημένη εκδοχή του μύθου, με έμφαση στο ηθικό δίλημμα ανθρώπου και μηχανής. Όμως το ερώτημα παραμένει: Είναι ο RoboCop απλώς ένας action ήρωας; Ή είναι μια διαχρονική αλληγορία για τον έλεγχο, την εξουσία και την απώλεια της ανθρώπινης ταυτότητας;