Γράφει ο Νίκος Γκάτσιος

Η νέα προσπάθεια του δημιουργού των Purge ταινιών, The Home, προσπαθεί να συνδυάσει φυγή, μυστήριο και τρόπους τρόμου μέσα σε ένα φαινομενικά άδειο γηροκομείο. Ωστόσο, αυτό που αναδύεται είναι μια ταινία άτονη, κάπου μεταξύ στιγμιαίου τρόμου και διαλείπουσας δράσης — χωρίς κέντρο βάρους στην αφήγηση ή συναισθηματική φόρτιση.

Ερμηνείες & Χαρακτήρες

Ο Pete Davidson στον ρόλο του Max — ενός νεαρού που καταδικάζεται σε κοινωνική εργασία στο Green Meadows — δείχνει συμπαθητικός, αλλά δεν έχει την εμβέλεια να σηκώσει τον συναισθηματικό και αφηγηματικό φόρτο της ταινίας. Με συχνό ειρωνικό ή χαμογελαστό ύφος, μοιάζει να μην πιστεύει πλήρως τον χαρακτήρα του

Οι ηλικιωμένοι του γηροκομείου, αν και αρχικά αινιγματικοί, αποδυναμώνονται από μια αφηγηματικά πρόχειρη αντιμετώπιση. Κανένα από τα μέλη του υποστηρικτικού καστ, ακόμη και μεγάλοι ηθοποιοί όπως ο John Glover ή η Mary Beth Peil, δεν καταφέρνει να προσδώσει βάθος ή μυστήριο στην ιστορία. Ο χαρακτήρας της Norma (Peil) δείχνει υπόσχεση, αλλά στην πράξη χάνεται σε μια συνεχή αίσθηση κενότητας.

Αίσθηση & Σκηνοθεσία

Ο James DeMonaco διατηρεί μια συνεχή ατμόσφαιρα καταχνιάς στους διαδρόμους του γηροκομείου, αλλά το film κυρίως τηλεοπτικής αισθητικής: στατική φωτογραφία, υπερβολικά jump scares σε όνειρα, και μοντάζ που δεν εκμεταλλεύεται την ένταση — όλα χαρακτηριστικά παρατηρήθηκαν από κριτικούς ως «artless» και «by‑the‑numbers» δράση .

Η χρήση έντονης χρωματικής παλέτας – κόκκινα, πορτοκαλιά φίλτρα – και η απόπειρα οικολογικού ή υπαρξιακού σχολιασμού (σύγκρουση γενεών, εξάντληση πόρων, ταυτότητα στον χρόνο) είναι εμφανείς αλλά βιαστικές και χωρίς βάθος. Μοιάζει να έχει τόσες πολλές ιδέες που τελικά δεν ξεχωρίζουν καμία τους.

Ρυθμός & Δομή

Οι πρώτοι 60 λεπτοί κυλούν δύσκολα: επαναλαμβανόμενες σκηνές εισόδου σε απαγορευμένους διαδρόμους, αδιέξοδες συνδιαλέξεις και ασαφείς αναφορές στην παιδική ηλικία του Max. Ο θεατής αισθάνεται ότι προτού ακόμη ξεκινήσει η ένταση, έχει χάσει τον δρόμο της ταινίας. Η κορύφωση έρχεται αιφνίδια, βίαιη και χωρίς προετοιμασία — αλλά πάρα πολύ αργά για να αναστήσει όσα χάθηκαν στο ενδιάμεσο .

Κραυγαλέες Λεπτομέρειες

Σε ένα ενοχλητικό σκηνικό κατά τη διάρκεια γυρίσματος, ο Davidson αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει πραγματικά ένα μηχανισμό που κρατούσε το μάτι του ανοιχτό—πιθανόν ακόμα και επικίνδυνο—ενώ η σκηνή θα μπορούσε να γίνει με CGI. Η πράξη αυτή φανερώνει μια έλλειψη σεβασμού προς την ασφάλεια και υποειδή πεποίθηση ότι καθαρός σοκ ισοδυναμεί με άγγιγμα τρόμου.

Τελική Αποτίμηση

Το The Home υπόσχεται πολύ περισσότερα από όσα τελικά προσφέρει. Στο μυαλό του θεατή μένουν λίγες εικόνες — μια κενή αίθουσα με καρότσι, ένα σύντομο ουρλιαχτό από την τέταρτη φροντίδα, ένας τοίχος με επίστημο spam site που τρομάζει περισσότερο από τις σκηνές φρίκης. Η ταινία είναι βατή και πιστεύει ότι σοκ σημαίνει τσίριγμα, όχι ψυχολογική ένταση.

Βαθμολογία: ★★☆☆☆ (2/5)
Ένα project με λανθασμένες επιλογές κατεύθυνσης, υποκριτικής και γραφής. Θα μπορούσε να είναι ένα τολμηρό σχόλιο, αλλά καταλήγει μουντό και προβλέψιμο — ένα μέρος που θες να αφήσεις το νωρίτερο δυνατό.

✔️ Συνοπτικό Πλεονέκτημα & Αδυναμίες