Γράφει ο Νίκος Γκάτσιος
Από την πρώτη κιόλας σκηνή, το νέο Red Sonja του 2025 δηλώνει ξεκάθαρα τις προθέσεις του: μια επιστροφή στις ρίζες του sword & sorcery είδους, χωρίς να φοβάται το camp αλλά και με φιλοδοξία να ενσωματώσει μια πιο ώριμη, σκοτεινή αφήγηση. Η M.J. Bassett παραδίδει ένα βίαιο, ενεργητικό και οπτικά φιλόδοξο φιλμ – που όμως ταλαντεύεται επικίνδυνα ανάμεσα στην τίμια pulp περιπέτεια και στην άνιση τηλεοπτική παραγωγή.
Ερμηνείες
Η Matilda Lutz αποτελεί αναμφισβήτητα το δυνατό χαρτί της ταινίας. Με σωματική παρουσία, ένταση στο βλέμμα και σταθερότητα στον ρυθμό, αποδίδει μια Sonja με βάθος, τραύμα και στόχο. Δεν είναι το κλασικό fantasy sex symbol – είναι επιζήσασα, στρατιώτης και, πάνω απ’ όλα, γυναίκα που έχει μάθει να μάχεται χωρίς κανέναν θεό στο πλευρό της.
Ο Robert Sheehan, ως ο αλαζονικός Αυτοκράτορας Dragan, φέρνει την απαιτούμενη υπερβολή στον ρόλο, αλλά συχνά μοιάζει εγκλωβισμένος σε καρικατούρα. Ο χαρακτήρας του θυμίζει περισσότερο villain από βιντεοπαιχνίδι παρά κάποιον με πραγματικό βάθος ή απειλή.
Η Wallis Day ως Dark Annisia είναι πιο ενδιαφέρουσα, σχεδόν ανταγωνιστική πρωταγωνίστρια, με έντονη σκηνική παρουσία και υπόγεια συναισθηματική σύγκρουση με τη Sonja. Είναι εκεί όπου η ταινία αγγίζει τις καλύτερες δραματικές της στιγμές.
Σκηνοθεσία & Τεχνική Προσέγγιση
Η Bassett σκηνοθετεί με αυτοπεποίθηση και ενέργεια. Οι σκηνές μάχης είναι σφιχτά χορογραφημένες, με καλή χρήση του slow motion και αρκετό βάρος στην επαφή – οι ήχοι των μετάλλων, το αίμα που εκτοξεύεται, η σκόνη που σηκώνεται μετά από κάθε χτύπημα. Όμως το CGI φανερώνει τα όρια της παραγωγής: το περιβάλλον σε αρκετές σκηνές φαίνεται επίπεδο, με background που προδίδουν ψηφιακή επεξεργασία και όχι φυσικότητα.
Η φωτογραφία παίζει σε σκοτεινούς, πορφυρούς τόνους, τονίζοντας τη δραματικότητα αλλά κάποιες φορές «πνίγει» λεπτομέρειες της δράσης. Η μουσική του Bear McCreary προσθέτει επικό τόνο, αλλά δεν φτάνει στο επίπεδο να γίνει εμβληματική.
Σενάριο & Θεματικός Άξονας
Το σενάριο κινείται με σαφήνεια αλλά χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις. Η ιστορία της Sonja ως επιζήσασας βιασμού και καταστροφής του χωριού της, η αναζήτησή της για εκδίκηση και λύτρωση, λειτουργεί δραματουργικά, αλλά χωρίς την ψυχολογική εμβάθυνση που απαιτείται. Η σχέση της με την Annisia αποτελεί την πιο ενδιαφέρουσα αφηγηματική γραμμή, καθώς αγγίζει το θέμα της γυναικείας οργής και προδοσίας με υποβλητική ενέργεια.
Το φιλμ πατάει στην ισορροπία: από τη μία, σέβεται την καλτ κληρονομιά του χαρακτήρα, δεν αποφεύγει τα κλισέ του είδους, ακόμα και την εμβληματική μεταλλική πανοπλία με τρόπο ηθελημένα ειρωνικό· από την άλλη, προσπαθεί να εκσυγχρονίσει το πρότυπο της γυναίκας-πολεμίστριας με κοινωνικό υπόβαθρο.
Αδυναμίες
Η ταινία έχει εμφανή προβλήματα ρυθμού στο δεύτερο μισό. Υπάρχουν σημεία όπου η δράση διακόπτεται από υπερβολικά εκτεταμένους διαλόγους χωρίς ιδιαίτερη αφηγηματική πρόοδο. Ο κόσμος της ταινίας δεν είναι όσο ζωντανός ή πολύπλοκος θα έπρεπε – λείπει η αίσθηση «σύμπαντος» που χαρακτηρίζει τις καλές fantasy παραγωγές. Επιπλέον, η τελική μάχη –παρότι θεαματική– κλείνει με έναν μάλλον βιαστικό και προβλέψιμο τρόπο.
Συμπέρασμα
Το Red Sonja (2025) δεν είναι το απόλυτο fantasy reboot που θα επανακαθορίσει το είδος, αλλά είναι ένα σφιχτό, τίμιο, αιματοβαμμένο παραμύθι εκδίκησης, με μια δυνατή πρωταγωνίστρια και σκηνές που θα ενθουσιάσουν τους φίλους του είδους. Αν αποδεχτεί κανείς τον camp χαρακτήρα και το μέτριο CGI, θα βρει μια ταινία με καρδιά και ξεκάθαρη ταυτότητα.
Βαθμολογία:
★★★☆☆ (3/5) – Ατελές αλλά απολαυστικό reboot με σεβασμό στον χαρακτήρα και κινηματογραφική ένταση. Θα μπορούσε να πάει βαθύτερα, αλλά δεν παύει να είναι μια ευχάριστη επική περιπέτεια.
