Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση παρουσιάζει από τις 16 έως τις 19 Οκτωβρίου την παράσταση «Το Παρελθόν» (Le Passé) του Ζιλιέν Γκοσλέν, μια επική σκηνική δημιουργία που αναμετράται με την έννοια του χρόνου, της αγάπης και της ανθρώπινης ύπαρξης.
Βασισμένο στα κείμενα του Λεονίντ Αντρέγεφ, το έργο του πολυβραβευμένου Γάλλου σκηνοθέτη ξεδιπλώνεται σαν μεταμοντέρνο ρέκβιεμ για τον 20ό αιώνα, με ζωντανή κινηματογράφηση, έντονη σκηνική δράση και ερμηνείες υψηλής έντασης από έναν επταμελή θίασο.
Ένα έργο για τη μνήμη, την απώλεια και τη φθορά του ανθρώπου
«Το μέλλον είναι το παρελθόν», δηλώνει ο Julien Gosselin, και αυτή η φράση γίνεται το κεντρικό νήμα μιας παράστασης που αναζητά τον χαμένο ουμανισμό μέσα από τα ερείπια του 20ού αιώνα.
Με φόντο ένα σπίτι που χτίζεται και καταρρέει επί σκηνής, το έργο εξελίσσεται σαν μια οπτικοακουστική συμφωνία για τη μνήμη: κοστούμια εποχής, βιντεοπροβολές, σκηνές υπό το φως των κεριών και εικαστικές αναφορές στο σινεμά του Αντρέι Ταρκόφσκι και στους πίνακες του Brueghel.
Το Παρελθόν ξεκινά με μια αποτυχημένη γυναικοκτονία και εξελίσσεται σε ένα θέατρο-τελετουργία όπου ο έρωτας, η βία και η πίστη στην ομορφιά συνυπάρχουν με οδυνηρό τρόπο. Ο Γκοσλέν μετατρέπει το έργο σε φόρο τιμής στην εξαφάνιση της ανθρωπιάς και του ίδιου του θεάτρου.
Από τον Αντρέγεφ στον Γκοσλέν – Μια συνάντηση δύο αιώνων
Ο Ζιλιέν Γκοσλέν, ένας από τους πιο καινοτόμους δημιουργούς της ευρωπαϊκής σκηνής και καλλιτεχνικός διευθυντής του Odéon Théâtre de l’Europe, εμπνέεται από τα διηγήματα του Λεονίντ Αντρέγεφ (1871–1919).
Για πρώτη φορά σκηνοθετεί έργο προηγούμενου αιώνα, επιχειρώντας μια καλλιτεχνική συνομιλία ανάμεσα στον ρωσικό συμβολισμό και τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ευαισθησία.
Όπως δηλώνει ο ίδιος:
«Ήθελα να αφηγηθώ μια ιστορία αποχαιρετισμού. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να σκοτώνονται από τα όπλα της επανάστασης. Θα έπρεπε να αργοσβήνουν μέσα στη ροή των γεγονότων.»
Η παράσταση αντλεί τον κορμό της από το έργο «Αικατερίνη Ιβάνοβνα», ενώ συνθέτει αποσπάσματα από άλλα κείμενα του Αντρέγεφ, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο σκηνικό μωσαϊκό για τον έρωτα, την κοινωνία, τη μοναξιά και την απώλεια.
Μια εμπειρία στα όρια του θεάτρου και του κινηματογράφου
Στο Παρελθόν, η σκηνή και η οθόνη συνυπάρχουν. Η ζωντανή κινηματογράφηση συνοδεύει τους ηθοποιούς, δημιουργώντας ένα θεατρικό κινηματογράφο που θολώνει τα όρια ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα.
Η ατμόσφαιρα είναι υπνωτιστική: ήχοι, εικόνες, λόγος και σιωπή συνθέτουν μια συγκλονιστική εμπειρία διάρκειας 4 ωρών και 20 λεπτών, όπου ο χρόνος μοιάζει να διαστέλλεται.
Ο Γκοσλέν, πιστός στην αισθητική του που γνωρίσαμε σε έργα όπως τα Στοιχειώδη Σωματίδια του Ουελμπέκ και το 2666 του Ρομπέρτο Μπολάνιο, υπογράφει εδώ μια τολμηρή καλλιτεχνική πράξη, μια παράσταση που σπάει φόρμες και ανατροφοδοτεί το θέατρο με νέα ενέργεια.
Συντελεστές Παράστασης
Κείμενα: Λεονίντ Αντρέγεφ
Διασκευή & Σκηνοθεσία: Ζιλιέν Γκοσλέν
Μετάφραση από τα ρωσικά στα γαλλικά: André Markowicz
Δραματουργία: Eddy D’aranjo
Σκηνικά: Lisetta Buccellato
Φωτισμοί: Nicolas Joubert
Μουσική: Guillaume Bachelé, Maxence Vandevelde
Βίντεο: Pierre Martin Oriol, Jérémie Bernaert
Κοστούμια: Caroline Tavernier, Valérie Simmoneau
Μετάφραση στα ελληνικά: Λουίζα Μητσάκου
Υπερτιτλισμός: Γιάννης Παπαδάκης
Παίζουν οι:
Guillaume Bachelé, Joseph Drouet, Denis Eyriey, Carine Goron, Victoria Quesnel, Achille Reggiani, Maxence Vandevelde
Διάρκεια: 4 ώρες & 20 λεπτά (με ένα διάλειμμα)
Γλώσσα: Γαλλικά, με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους
Παραγωγή: Si vous pouviez lécher mon cœur
Συμπαραγωγή: Odéon Théâtre de l’Europe και κορυφαίοι ευρωπαϊκοί θεσμοί
Υποστήριξη: Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού, Festival d’Automne à Paris
Πρακτικές Πληροφορίες
📍 Χώρος: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Κεντρική Σκηνή
📅 Ημερομηνίες: 16–19 Οκτωβρίου 2025
🎟️ Εισιτήρια: Διαθέσιμα μέσω onassis.org και Viva.gr
🕓 Διάρκεια: 4 ώρες & 20 λεπτά (με ένα διάλειμμα)
💬 Γλώσσα: Γαλλικά, με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους
Γιατί αξίζει να δείτε το «Παρελθόν»
Το Παρελθόν δεν είναι απλώς μια παράσταση· είναι μια εμπειρία για τη μνήμη, την ομορφιά και την ευθραυστότητα του ανθρώπου.
Ο Ζιλιέν Γκοσλέν παραδίδει ένα καλλιτεχνικό ορόσημο, μια ανατομία του κόσμου που φεύγει, μέσα από το βλέμμα ενός δημιουργού που τολμά να αγγίξει την ουσία της ύπαρξης.
