Από την Κρήτη των αρχών της δεκαετίας του ’90 μέχρι τη σύγχρονη μουσική δημιουργία, ο Αντώνης Βάμβουκας διαγράφει μια πορεία γεμάτη πειραματισμό, εξέλιξη και βαθιά καλλιτεχνική έκφραση. Με αφετηρία το συγκρότημα των Νυχτοβατών στο Ρέθυμνο, μέχρι τις προσωπικές του δισκογραφικές δουλειές και τις ζωντανές εμφανίσεις, έχει καταφέρει να συνδυάσει τον ηλεκτρονικό ήχο με την παράδοση και το λαϊκό τραγούδι, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο και αναγνωρίσιμο μουσικό ύφος.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για τα πρώτα του βήματα, τις επιρροές του, τις συνεργασίες που τον καθόρισαν, αλλά και για τη διαρκή ανάγκη του να εξερευνά νέους δρόμους στη μουσική. Παράλληλα, μοιράζεται σκέψεις για τη διδασκαλία, τη δημιουργία, καθώς και τα μελλοντικά του σχέδια, αποκαλύπτοντας έναν καλλιτέχνη που παραμένει αυθεντικός και ανήσυχος.
Μια ειλικρινής συζήτηση για τη μουσική, την τέχνη και την ανάγκη για έκφραση.
Αντώνη, η μουσική σου πορεία ξεκινά από την Κρήτη στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και φτάνει μέχρι σήμερα με πολλές δημιουργικές στάσεις, πειραματισμούς και δισκογραφικές δουλειές. Μέσα από τα τραγούδια σου έχεις συνδυάσει διαφορετικά μουσικά στοιχεία, από τον ηλεκτρονικό ήχο μέχρι την παράδοση και το λαϊκό τραγούδι. Θα θέλαμε λοιπόν να σε γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τη διαδρομή σου, τις εμπειρίες σου και τις πηγές έμπνευσής σου.
Ερωτήσεις
1. Πώς ξεκίνησε η μουσική σου πορεία στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στην Κρήτη με τους Νυχτοβάτες;
Κατ’ αρχήν να σ’ ευχαριστήσω για την πρόσκλησή σου για την συνέντευξη! Όντας μαθητής του μουσικού γυμνασίου Ρεθύμνης και εφόσον είχα ξεκινήσει από πολύ μικρή ηλικία ( 13 χρονών ) να γράφω δικά μου τραγούδια, να παίζω και να τραγουδάω, αναζητούσα ένα μουσικό συγκρότημα για να εκφραστώ καλλιτεχνικά. Έτσι δημιουργήθηκαν στο Ρέθυμνο οι Νυχτοβάτες. Από μια παρέα φίλων στην ίδια γειτονιά, στον Μασταμπά Ρεθύμνου, με κοινά όνειρα και ενδιαφέροντα. Παίζαμε και ηχογραφούσαμε τα δικά μας τραγούδια, με τα μέσα που υπήρχαν εκείνη την εποχή.
2. Τι σε ενέπνευσε να δημιουργήσεις τον πρώτο σου δίσκο «Το όνειρο» το 1995;
Η θεματολογία του πρώτου μας δίσκου ήταν ο έρωτας, οι κοινωνικές εξελίξεις, ακόμα και το μη ρεαλιστικό – η σφαίρα του φανταστικού. Τα τραγούδια μας είχαν αρκετή δόση ρομαντισμού και αυθορμητισμού, παίζαμε με φυσικά όργανα και τραγουδούσαμε όλα τα μέλη του γκρούπ.
Πώς επηρέασε την πορεία σου η συνεργασία με την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία «Ηχώ»;
Ήταν μια πολύ ωραία πρώτη εμπειρία με δισκογραφική εταιρία, την “ΗΧΩ”. Η όλη διαδικασία της ενορχήστρωσης και ηχογράφησης στο στούντιο που βρισκόταν στο Ηράκλειο Κρήτης, μου φαινόταν κάτι μαγικό! Μάθαμε πολλά πράγματα τεχνικά, γνωρίσαμε πολύ αξιόλογα πρόσωπα του χώρου, όπως ο κρητικός καλλιτέχνης Νίκος Μανιάς ο οποίος μας σύστησε και μας παρέπεμψε στην εταιρία. Μετά την δημιουργία του δίσκου φυσικά ακολούθησαν αρκετές συνεντεύξεις και εμφανίσεις στην Κρήτη.
3. Μετά το 2000 πειραματίστηκες με τον ηλεκτρονικό ήχο και τη διοργάνωση καλλιτεχνικών events. Τι σε οδήγησε σε αυτή τη στροφή;
Πάντα πειραματιζόμασταν. Ηδη από το 1997 είχαμε πιο ηλεκτρικό ήχο στο σχήμα. Αλλά από το 2000 και μετά, με την εξέλιξη της τεχνολογίας, θα το πω πολύ απλά, λύθηκαν τα χέρια μας…Δοκιμάσαμε νέους τρόπους προσέγγισης στα τραγούδια μας, με φυσικούς και με ψηφιακούς ήχους. Όσον αφορά τα καλλιτεχνικά events, θα αναφέρω το PHOTO THERAPY, μια εικαστική έκθεση – έκθεση φωτογραφίας στο Ρέθυμνο όπου συμμετείχαμε και ως γκρούπ κατά τη διάρκεια. Το 2011 και το 2013 διοργανώσαμε επίσης οπτικοακουστικές συναυλίες στην Φορτέτσα Ρεθύμνου – το ενετικό κάστρο, γνωστός χώρος συναυλιών και θεάτρου σε όλη την Ελλάδα. Ακολούθησε παρόμοια συναυλία στην Πύλη Βηθλεέμ στο Ηράκλειο Κρήτης.
4. Με ποιον τρόπο οι Νυχτοβάτες λειτούργησαν ως χώρος δημιουργίας για νέες καλλιτεχνικές ομάδες;
Οι Νυχτοβάτες αποτέλεσαν μια καλλιτεχνική κολλεκτίβα, μια ομάδα που φιλοξενούσε μουσικούς, εικαστικούς, φωτογράφους, ( διάφορες ειδικότητες της τέχνης ), από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, πραγματοποιώντας πολλά και διαφορετικά events. Είμασταν δεκτικοί σε προτάσεις που αφορούσαν την τέχνη και αρκετά γενναιόδωροι για νέα μέλη.
5. Γιατί το 2010 αποφάσισες να μετατρέψεις το σχήμα σε ένα μικρότερο, πιο ευέλικτο ακουστικό σχήμα;
Ήταν η πρώτη φορά το 2010 που ήρθαμε για 2 εμφανίσεις στην Αθήνα. Οπότε ένα πιο ευέλικτο σχήμα θα ήταν πιο εύκολο να μετακινηθεί. Κάτι που στην πορεία θεωρήθηκε ότι ταίριαζε στο ύφος μας, οπότε και έγινε πιο μόνιμο.
6. Τι ρόλο παίζουν οι διασκευές από το ελληνικό και διεθνές ρεπερτόριο στις εμφανίσεις σου;
Επειδή απευθύνομαι σε όλες τις ηλικίες, σε ελληνόφωνο καί σε αγγλόφωνο κοινό, θεωρώ ότι τα τραγούδια που επιλέγω να ερμηνεύω, αφορούν όσο το δυνατόν περισσότερα είδη και γούστα.
7. Πώς συνδυάζεις τη διδασκαλία με τη δημιουργική σου πορεία;
Θεωρώ ότι όλα αυτά συνδυάζονται. Με την ίδια αγάπη που διδάσκω, το ίδιο αισθάνομαι και όταν παίζω και ερμηνεύω μπροστά σε κοινό. Άλλωστε, όλα αυτά συμβάλλουν στην εξέλιξή μου ως προσωπικότητα…Μυσταγωγία είναι και η διδασκαλία και το Live.
8. Πόσο σημαντικές ήταν για σένα οι διακρίσεις στους διαγωνισμούς «Μουσική Άμιλλα», «Panda Band Contest» και «Polis Art Cafe Contest»;
Ήταν πολύ σημαντικές οι διακρίσεις, ανάμεσα σε πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες! Ένιωσα μεγάλη περηφάνεια για το έργο μου και τυχερός ταυτόχρονα.
9. Πώς γεννήθηκε το τραγούδι «Μια σιωπή» και τι σημαίνει για σένα προσωπικά;
Η “Μια σιωπή” γεννήθηκε γύρω στο 2005, σε στίχους του Στέλιου Καλογεράκη και σε μουσική καιερμηνεία δική μου. Είναι το τραγούδι που με σημάδεψε στην προσωπική μου δισκογραφία, όντας τοομώνυμο του δίσκου που κυκλοφόρησε και με εκφράζει πάρα πολύ ως άνθρωπο, γιατί κρύβει ευαισθησία,αλήθεια και επικαιρότητα.
10. Τι ήθελες να εκφράσεις μέσα από το άλμπουμ «Μια σιωπή» (2013);
Αυτό που επιθυμούσα να πω μέσα από αυτό τον δίσκο, είναι κατ’ αρχήν ότι υπάρχουν ακόμα και σήμερατραγούδια διαμαντάκια και αξιόλογες δουλειές…Όσον αφορά το άλμπουμ “Μια σιωπή”, όλα αυτά τατραγούδια περίμεναν 20 χρόνια τουλάχιστον να βγουν στην επιφάνεια. Τα περισσότερα απ’ αυτάγράφτηκαν πριν το 2000. Ήρθε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου και πήραν σάρκα και οστά. Τα μηνύματαπου περνάνε είναι πολλά. Ταξίδι στο χρόνο, φιλία, αγάπη, τρέλα, αθωότητα, αυθορμητισμός, ομορφιά,κοινωνικό αδιέξοδο και αν τέλει αισιοδοξία…
11. Το τραγούδι «Υπερπαραγωγή» μάς ταξιδεύει στους ήχους της δεκαετίας του ’80. Τι σε ενέπνευσε να κινηθείς προς αυτή την αισθητική;
Η “Υπερπαραγωγή” είναι ένα αισιόδοξο ερωτικό reggae τραγούδι. Με εκφράζει απόλυτα σαν άνθρωπο και μου βγήκε αβίαστα. Οι επιρροές είναι καθαρά από τις δεκαετίες ’60, ’70 και ’80 όπως σωστά παρατήρησες. Μου αρέσει πολύ καί η Reggae μουσική και ως ρυθμός και τα μηνύματα που περνάει. Γενικώς έχω αρκετά ακούσματα εκείνων των δεκαετιών.
12. Πώς προέκυψε η ιδέα για τον δίσκο «Παράδοση και Rock», όπου συνδυάζεις παραδοσιακά τραγούδια με ροκ στοιχεία;
Ένα καλοκαίρι ολόκληρο αφιερώθηκα σ’ αυτό το πρότζεκτ…Σκεφτόμουν καιρό να το κάνω…Απομονώθηκα και δόθηκα πραγματικά, μελετώντας και παίζοντας ώρες ατελείωτες και θεωρώ ότι το αποτέλεσμα με ικανοποιεί. Ήθελα πάντα να “πειράξω” παραδοσιακά, λαϊκα και ρεμπέτικα τραγούδια, με σεβασμό και να τους δώσω μια άλλη εκδοχή, που ίσως έτσι προσέγγιζα και τη νεολαία προς την παράδοση. Έτσι λοιπόν γεννήθηκε το άλμπουμ αυτό, το οποίο μετάδόθηκε ζωντανά από το Β’ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας στις Ροκ Συναναστροφές του Πάνου Χρυσοστόμου.
13. Ποια μηνύματα ή θεματικές ξεχωρίζεις στον δίσκο σου «Ο τρελός της εποχής»;
Τα τραγούδια του άλμπουμ “Ο τρελός της εποχής” γεννήθηκαν κατά την περίοδο που είμασταν σε καραντίνα. Εκφράζουν απόλυτα όλα αυτά που ζήσαμε αυτό το διάστημα, κόντρα στο σύστημα, την διαφθορα και την παράνοια που βιώσαμε. Είναι ένα ΡΟΚ άλμπουμ που μόνο αλήθειες έχει να πει. Όλα τα τραγούδια είναι ανθρωποκεντρικού ενδιαφέροντος, μιλούν για αξιοπρέπεια, σεβασμό και ανθρωπιά, κάτι που προσπάθησε εντέχνως η ελίτ να στερήσει από τον κόσμο…Ήρθε λοιπόν “Ο τρελός της εποχής” να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά! Χρέος του καλλιτέχνη, να είναι κοινωνικά ευαίσθητος…
14. Το 2024 κυκλοφόρησες το πρώτο σου λαϊκό άλμπουμ «Μη φοβού». Τι σηματοδοτεί αυτή η
δουλειά για σένα και ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;
Επιτέλους και ένας λαϊκός δίσκος, χαχα. Το λαϊκό τραγούδι το αγαπάω πάρα πολύ! Από μικρό παιδάκι μάθαινα να τραγουδάω λαϊκά και παραδοσιακά. 4 χρονών τραγουδούσα απ’ έξω 50 τραγούδια!!! Εδώ και χρόνια γράφω αρκετά λαϊκά τραγούδια και αποφάσισα να κάνω ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ με κάποιες επιλογές από αυτά. Θεωρώ ότι είναι μια δουλειά που θυμίζει καλές εποχές του λαϊκού μας τραγουδιού, με στοιχεία καί από σύγχρονο άκουσμα. Τα επόμενα καλλιτεχνικά μου σχέδια είναι Live εμφανίσεις, διδασκαλία και…….τραγούδια! Πολλά
τραγούδια! Διότι, ως γνωστόν ο λαός τραγούδι θέλει, φτάνουν τα προβλήματα!
Επίλογος
Αντώνη, σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τις σκέψεις που μοιράστηκες μαζί μας. Η πορεία σου δείχνει έναν καλλιτέχνη που δεν φοβάται να πειραματιστεί και να εξελιχθεί, συνδυάζοντας διαφορετικές μουσικές επιρροές. Σου ευχόμαστε καλή συνέχεια και ανυπομονούμε για τα επόμενα βήματά σου.
Εγώ ευχαριστώ για την τιμή και εύχομαι ό,τι καλύτερο!
