Στα 70 χρόνια του, το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου αποδεικνύει έμπρακτα τη δέσμευσή του στην καλλιτεχνική συμπερίληψη και κοινωνική συνείδηση. Το φετινό καλοκαίρι, για πρώτη φορά, επεκτείνει τη δράση του σε ένα χώρο διαφορετικό: το Κέντρο Απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων Ελεώνα Θηβών – “ΕΠΙΛΟΓΗ”, παρουσιάζοντας την παράσταση “Dog Tags” του Στάθη Γράψα, με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους κρατούμενους.
Από τα κάγκελα στο σανίδι: Η δημιουργία του “Dog Tags”
Δεκαεννιά κρατούμενοι, μέσα από το Εργαστήρι Προσωπικής Ανάπτυξης που υλοποιεί το Εθνικό Θέατρο, συμμετέχουν ενεργά σε ένα βιωματικό και βαθιά ανθρώπινο θεατρικό έργο. Με καθοδήγηση του θεατροπαιδαγωγού και σκηνοθέτη Στάθη Γράψα, το “Dog Tags” αναδύεται ως αποτέλεσμα συνδημιουργίας και αληθινής εσωτερικής αναζήτησης.
Η παράσταση δεν είναι απλώς μια ερμηνεία ρόλων· είναι ένας καθρέφτης προσωπικών διαδρομών, μια κραυγή για επανένταξη, μια πρόσκληση στο κοινό να ακούσει τις ιστορίες πίσω από τους τοίχους των σωφρονιστικών ιδρυμάτων.
Πότε και πού: Πρόσβαση και πληροφορίες για το κοινό
📍 Κέντρο Απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων Ελεώνα Θηβών
📅 Ημερομηνίες παραστάσεων:
-
19–20 Ιουλίου 2025
-
26–27 Ιουλίου 2025
-
2–3 Αυγούστου 2025
🕒 Ώρα προσέλευσης: 18:30
🎟 Είσοδος: Ελεύθερη με κράτηση | Τα έσοδα από δωρεές θα διατεθούν στο Φιλόπτωχο Ταμείο Απόρων του Κέντρου.
➡️ Λόγω των ιδιαιτεροτήτων του χώρου, απαιτείται προεγγραφή και ταυτοπροσωπία για την είσοδο.
Γιατί έχει σημασία: Θέατρο με κοινωνικό αποτύπωμα
Η συγκεκριμένη δράση δεν είναι απλώς καλλιτεχνική· είναι βαθιά πολιτική και θεραπευτική. Το θέατρο γίνεται εργαλείο ενδυνάμωσης, επανένταξης και πλατφόρμα εξωτερίκευσης της εμπειρίας του εγκλεισμού.
Το “Dog Tags” αποτελεί μήνυμα αλλαγής: μέσα από τον πολιτισμό, η κοινωνία μπορεί να αναγνωρίσει την ανθρωπιά ακόμη και εκεί όπου όλα μοιάζουν χαμένα.
Ποιος είναι ο Στάθης Γράψας
Ο Στάθης Γράψας, γνωστός για το έργο του σε θεατρικές δράσεις με ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, υπογράφει τη σκηνοθεσία και την εμψύχωση της παράστασης. Το έργο του εστιάζει στη δύναμη της προσωπικής ιστορίας και στην ανάδειξη “σιωπηλών” φωνών μέσω της τέχνης.