Ν.Γ: Με μια διαδρομή που ενώνει με αφοσίωση τη σκηνοθεσία και την υποκριτική, εσύ, Θοδωρή, έχεις καταφέρει να ξεχωρίσεις στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο και κινηματογράφο. Ερευνητής της ανθρώπινης ψυχής μέσα από τους ρόλους σου και οραματιστής στη σκηνή ως σκηνοθέτης, δεν φοβάσαι να αγγίξεις τολμηρά κοινωνικά θέματα, να πειραματιστείς με την αισθητική και να δώσεις βήμα σε νέες φωνές.

Θοδωρή, σε καλωσορίζω και χαίρομαι που έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για την πορεία σου, τις εμπνεύσεις σου και την ανάγκη σου για μια τέχνη που «μιλά» ουσιαστικά στον άνθρωπο του σήμερα.

1: οι πρώτες μου μνήμες έρχονται από πολύ μικρή ηλικία όταν για πρώτη φορά με πήρε ο πατέρας μου σε μία πρόβα στο εθνικό θέατρο εκεί ήταν που κατάλαβα πόσο πολύ μου αρέσει το θέατρο και από τότε το μόνο που θυμάμαι είναι εμένα να παίζω συνέχεια σε παραστάσεις μέχρι την στιγμή που ήρθε στη ζωή μου ο κινηματογράφος όταν γνώρισα τον μεγάλο δάσκαλο Θόδωρο Μαραγκό. Κάποια από τά έργα που έχουν μείνει στην μνήμη μου είναι το Δεσποίνης ετών 39  

2:Ο κινηματογράφος ήρθε στην ζωή μου ξαφνικά σε αρκετά μεγάλη ηλικία θα έλεγα περίπου 34 χρονών αν θυμάμαι καλά, όταν ήμουν στη σχολή του θόδωρου μαραγκού φιλόδημος  Ή ταινία λεγόταν το έκθετο της ελληνιστικής περιόδου ήταν μία μικρού μήκους ταινία που έγινε από τους μαθητές με την βοήθεια του δασκάλου Θόδωρου Μαραγκού . Έπειτα πρωταγωνίστησα στο: Δεν θα σωπάσω,  Εν δυνάμει,  Γιατί Αντωνάκη Γιατί Νικολάκη,  Που είσαι μωρέ Νικηταρά  (Ή ζωή του Νικηταρά),  Η απόφαση, Νικηταράς ο μεγαλοπρεπής κ.λ.π

3: Επηρεάζομαι κυρίως από την κοινωνία μας την καθημερινότητά μας θέματα που έχουνε να κάνουν με την πολιτική και γενικότερα με τη ζωή των ανθρώπων. Τα περισσότερα έργα μας έχουν βασιστεί σε αληθινά γεγονότα και πρόσωπα.

Αυτό νομίζω πλέον ότι είναι αρκετά εύκολο για μένα και το λέω με όλη την σημασία της λέξεως διότι έχω δει πολλά και έχω και ο ίδιος βίωση πολλά οπότε νομίζω δεν χρειάζεται να ακούσω ή να διαβάσω πολύ για να αποφασίσω αν ένα θέμα είναι καλό για να γίνει.Εξάλλου όπως είπα και πριν ή κοινωνία μας είναι γεμάτη θέματα.

Για εμένα όλοι οι χαρακτήρες είναι ο εαυτός μου περνάνε μέσα από εμένα και γίνονται πραγματικοί θέλω να είναι το παίξιμο των ηθοποιών μου όσο πιο απλό γίνεται γιατί έτσι φαίνεται αληθινό.

Αυτή είναι μια ταινία που κάναμε από κοινού εγώ με την σύντροφό μου Εμμανουέλα Ζαφειρούδη (βασισμένο σε αληθινή ιστορία) γράψαμε μαζί το σενάριο και κάναμε και την σκηνοθεσία παρόλο που παίζουμε κιόλας . Είναι μια ιστορία που συγκίνησε πολύ την Εμμανουέλα γιατί της το εκμυστηρεύτηκε μία φίλη μας που συνέβη στην ίδια.

Σέ αυτή την ταινία είμαι τυχερός γιατί το αρχικό σενάριο και ή έρευνα έγινε από την γιατρό Μαριγώ μπούρη και εγώ ανέλαβα την κινηματογραφική διασκευή. Υπήρξαν πάρα πολλές δυσκολίες γιατί είχαμε πάρα πολλά μικρά παιδιά και δεν υπήρχαν καθόλου χρήματα για να μας στηρίξουν στην προσπάθεια αυτή αν και υποτίθεται ότι την κάναμε μαζί με την εκκλησία της νέας ιωνίας (υποτίθεται).Αλλά δεν το βάλαμε κάτω και σιγά-σιγά καταφέραμε και κάναμε την ταινία.

Ωραία ερώτηση. Εδώ νομίζω ότι έχει να κάνει με αυτά που έχω περάσει ό ίδιος στην πορεία της ζωής μου και σέ πληροφορώ ότι είναι πολλά.

Θα έλεγα ότι όλες οι σκηνές σέ κάθε ταινία μου έχουν μεγάλες απαιτήσεις οπότε δεν μπορώ να πω ότι ξεχωρίζει κάποια.

Αυτό νομίζω ότι πλέον το έχω απαντήσει ξεκάθαρα πάρα πολύ.

Για εμένα πάνω απ’όλα είναι ο άνθρωπος, όταν έχω συνεργάτες που είναι καλοί άνθρωποι και υπάρχει ομόνοια και η ιδέες συμπίπτουν τότε γινόμαστε μία οικογένεια και το αποτέλεσμα βγαίνει πάρα πολύ καλό.

Η τεχνητή νοημοσύνη νομίζω ότι έχει κάνει μεγάλο κακό, όμως είναι ένα αναγκαίο κακό σε κάποιες περιπτώσεις, γιατί σε κάποιες περιπτώσεις χρειάζεται σε κάποιες όχι. Αλλά όσο πάμε όταν κάτι έρχεται προσπαθείς να προσαρμοστείς. Εγώ μέχρι τώρα δεν έχω χρειαστεί να χρησιμοποιήσω κάτι τέτοιο.

Ο ελληνικός κινηματογράφος δεν αντιμετωπίζει σήμερα πρόβλημα ο ελληνικός κινηματογράφος αντιμετωπίζει πρόβλημα από δεκαετία του 80 και μετά. Δυστυχώς έχει γίνει ένα κλειστό club δεν μπορούμε να πάρουμε χρηματοδότηση από πουθενά τουλάχιστον εμείς που είμαστε ελεύθεροι κινηματογράφιστες και πορευόμαστε μόνοι μας μέχρι σήμερα εγώ δεν έχω πάρει ούτε ένα ευρώ και παλιότερα ούτε μία δραχμή για κάποια από τις ταινίες μου.

Με τεράστια διαφορά johnny depp θεωρώ ότι δεν είναι απλά ένας ηθοποιός δεν είναι απλά ένας καλλιτέχνης είναι ένα φαινόμενο της δουλειάς μας αν μπορείς να το πεις δουλειά.

Αυτά οπωσδήποτε πάνε μαζί αλλά άλλη ή ικανοποίηση της δημιουργίας και άλλη ή ικανοποίηση της αντίδρασης του κοινού όταν ή δημιουργία φτάνει σέ αυτό

Μελλοντικά αυτό που θέλω είναι να πάνε όσο καλύτερα γίνεται όι δουλειές μάς στο εξωτερικό και να δεί κόσμος τίς ταινίες μας για μένα είναι βασικό και σίγουρα αυτό που πραγματικά θέλω είναι να δούμε ξανά καλές ελληνικές ποιοτικές ταινίες.

Είναι αυτό που είπα πριν ότι για μας είναι πολύ σημαντικό είμαστε πολύ χαρούμενοι και περήφανοι όλοι η ομάδα γιατί φέρνουμε την μία διεθνή πρόκριση μετά την άλλη και σιγά-σιγά έρχεται η αναγνώριση της καλής δουλειάς που κάνουμε.(Από το εξωτερικό γιατί στην Ελλάδα άστα δε θέλω να πω τίποτα)

Ν.Γ: Θοδωρή, η πορεία σου είναι γεμάτη από πάθος, αλήθεια και αφοσίωση. Από το θέατρο στον κινηματογράφο, από την υποκριτική στη σκηνοθεσία, κάθε σου έργο φέρει το προσωπικό σου στίγμα και μιλά με ειλικρίνεια στον θεατή. Μέσα από τις ιστορίες σου μας θυμίζεις ότι η τέχνη δεν είναι πολυτέλεια,

αλλά ανάγκη — ένας τρόπος να επικοινωνούμε, να κατανοούμε και να ερχόμαστε πιο κοντά ο ένας στον άλλον. Σε ευχαριστώ θερμά για αυτή τη συζήτηση και σου εύχομαι να συνεχίσεις να δημιουργείς έργα που συγκινούν, προβληματίζουν και εμπνέουν.

Θ.Κ: Εγώ ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη και την φιλοξενία εύχομαι ολόψυχα ότι καλύτερο για όλο τον κόσμο και να πώ ότι με όλα αυτά που γίνονται στην χώρα μας φωτιές και όλα τα όμορφα με την δόλιοφθορά του πολιτικού συστήματος κουράγιο Έλληνες κουράγιο Καλό καλοκαίρι.